Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 14 [രാജർഷി]

മാറിയിട്ട് വരാം... അതേ...ഏട്ടൻ എല്ലായിടത്തും ഓടി നടന്ന് കഷ്ടപ്പെടേണ്ട...ഞാനും ദിയയും കൂടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി അമ്മയ്ക്കുള്ള കഞ്ഞി കൊടുത്തിട്ട് വരാം...ഞങ്ങൾ വരുമ്പോളെയ്ക്കും ഏട്ടൻ കഴിച്ചിട്ട് പാടത്ത് വെള്ളം നോക്കിയിട്ട് പോരെ...ഇടയ്ക്ക് അച്ഛച്ഛനെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി...ഞങ്ങൾ വന്നിട്ട് ഏട്ടൻ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോ...ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ സംസാരം കേട്ട് ദിയ അന്തംവിട്ട് വായും പൊളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു...ഞാനവളുടെ നേരെ കൈകൾ അടിച്ചു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി... ദിയ:- ആ...അതേ..സ്നേഹം ഒക്കെയാകാം എന്ന് കരുതി ഇതൊക്കെ ഇത്തിരി ഓവറായി തോന്നുന്നില്ലേ...ചേട്ടായി... ഞാൻ:- ആ...എനിയ്ക്കറിയില്ല... കാർത്തുവിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ എനിയ്ക്കിങ്ങനെ പറയാനാണ് തോന്നിയത്...കാർത്തു ദിയയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് വന്ന് കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു എന്റെ നേരെ നോക്കി... കാർത്തു:-അതേ..മോളെ..ഓരോവറൂം ഇല്ലാട്ടോ... നിനക്കും ഒരാൾ ആകട്ടെ അപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെ പറയണേ....

ദിയ:-ങ്ഹും... അതൊക്കെ ഇനി എന്നാണാവോ...ഞാനും ഇനി ഏതെങ്കിലും കുരങ്ങന്റെ പിറകെ നടന്ന് വളച്ചെടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന തോന്നുന്ന...അഞ്ജുവിന് നേരത്തെ റെഡിയാണ്.ഇപ്പോൾ കാർത്തുവിനും...ഞാൻ മാത്രം ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നു... നല്ല ഒരെണ്ണം പോലും നാട്ടിൽ ഇല്ലാതായിപ്പോയി...ആ..ഒരിക്കൽ എന്റെ മാവും പൂക്കും.. കാർത്തു:-അതൊക്കെ പൂത്തോട്ടെ..മോള് വേഗം റെഡിയാകാൻ നോക്ക്.. ഞാൻ എല്ലാം എടുത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട്..നമുക്ക് വേഗം കഞ്ഞി കൊടുത്തിട്ട് വരാം ഏട്ടന് പോകാൻ ഉള്ളതല്ലേ... ദിയ:-ഓ... ആയിക്കോട്ടെ...അവളും അവളുടെ ഒരേട്ടനും...ഹും.. ദിയ കപട ദേഷ്യം കാണിച്ച് കൊണ്ട്‌ റെഡിയകനായി റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി...ഞാൻ സെറ്റിയിൽ കിടന്ന പത്രം എടുത്ത് നോക്കിയിരുന്നു.. കാർത്തു:-ഏട്ടാ..അവൾ വരുമ്പോളെയ്ക്കും ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുത്ത് വയ്ക്കട്ടെ... ഞാൻ:-ഇപ്പോൾ വേണ്ട പെണ്ണേ...പാടത്ത് പോയി വന്നിട്ട് ഞാനെടുത്ത് കഴിച്ചോളാം... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദിയയും കാർത്തുവും കൂടെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയി...ഞാൻ കുറച്ച് നേരം പത്രവും നോക്കിയിരുന്നിട്ടു അച്ഛച്ഛന്റെ റൂമിൽ പോയി നോക്കി..അച്ഛച്ചൻ നല്ല ഉറക്കം ആയിരുന്നു...ഞാൻ വാതിൽ അടച്ചിട്ട് പാടത്തേക്ക് പോയി... പാടവരമ്പിൽ കൂടെ റൗണ്ടടിച്ചു നോക്കി..വെള്ളം പാകത്തിനുണ്ട്...ഞാൻ തിരിച്ചു കാർത്തുവിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് നടന്നു... വീടെത്തിയപ്പോൾ മുറ്റത്തൊരു കാർ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ഇതാരപ്പ..ഇപ്പോൾ ഇവിടെ കാറിൽ വരാൻ...ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ മുറ്റത്തേക്ക് കയറി.. എന്റെ കാലടി ശബ്ദം കേട്ടിട്ട് സിറ്റൗട്ടിന് അരികിൽ നിന്നും സുമുഖനായൊരു ചെറുപ്പക്കാരൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ..എന്റെ അരികിലേക്ക് ചിരിയോടെ നടന്ന് വന്നു... സത്യൻ ചേട്ടന്റെ വീടല്ലേ....