Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 14 [രാജർഷി]

അടുത്തേയ്ക്ക് വന്ന് കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു എന്റെ നേരെ നോക്കി... കാർത്തു:-അതേ..മോളെ..ഓരോവറൂം ഇല്ലാട്ടോ... നിനക്കും ഒരാൾ ആകട്ടെ അപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെ പറയണേ....

ദിയ:-ങ്ഹും... അതൊക്കെ ഇനി എന്നാണാവോ...ഞാനും ഇനി ഏതെങ്കിലും കുരങ്ങന്റെ പിറകെ നടന്ന് വളച്ചെടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന തോന്നുന്ന...അഞ്ജുവിന് നേരത്തെ റെഡിയാണ്.ഇപ്പോൾ കാർത്തുവിനും...ഞാൻ മാത്രം ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നു... നല്ല ഒരെണ്ണം പോലും നാട്ടിൽ ഇല്ലാതായിപ്പോയി...ആ..ഒരിക്കൽ എന്റെ മാവും പൂക്കും.. കാർത്തു:-അതൊക്കെ പൂത്തോട്ടെ..മോള് വേഗം റെഡിയാകാൻ നോക്ക്.. ഞാൻ എല്ലാം എടുത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട്..നമുക്ക് വേഗം കഞ്ഞി കൊടുത്തിട്ട് വരാം ഏട്ടന് പോകാൻ ഉള്ളതല്ലേ... ദിയ:-ഓ... ആയിക്കോട്ടെ...അവളും അവളുടെ ഒരേട്ടനും...ഹും.. ദിയ കപട ദേഷ്യം കാണിച്ച് കൊണ്ട്‌ റെഡിയകനായി റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി...ഞാൻ സെറ്റിയിൽ കിടന്ന പത്രം എടുത്ത് നോക്കിയിരുന്നു.. കാർത്തു:-ഏട്ടാ..അവൾ വരുമ്പോളെയ്ക്കും ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുത്ത് വയ്ക്കട്ടെ... ഞാൻ:-ഇപ്പോൾ വേണ്ട പെണ്ണേ...പാടത്ത് പോയി വന്നിട്ട് ഞാനെടുത്ത് കഴിച്ചോളാം... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദിയയും കാർത്തുവും കൂടെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയി...ഞാൻ കുറച്ച് നേരം പത്രവും നോക്കിയിരുന്നിട്ടു അച്ഛച്ഛന്റെ റൂമിൽ പോയി നോക്കി..അച്ഛച്ചൻ നല്ല ഉറക്കം ആയിരുന്നു...ഞാൻ വാതിൽ അടച്ചിട്ട് പാടത്തേക്ക് പോയി... പാടവരമ്പിൽ കൂടെ റൗണ്ടടിച്ചു നോക്കി..വെള്ളം പാകത്തിനുണ്ട്...ഞാൻ തിരിച്ചു കാർത്തുവിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് നടന്നു... വീടെത്തിയപ്പോൾ മുറ്റത്തൊരു കാർ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ഇതാരപ്പ..ഇപ്പോൾ ഇവിടെ കാറിൽ വരാൻ...ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ മുറ്റത്തേക്ക് കയറി.. എന്റെ കാലടി ശബ്ദം കേട്ടിട്ട് സിറ്റൗട്ടിന് അരികിൽ നിന്നും സുമുഖനായൊരു ചെറുപ്പക്കാരൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ..എന്റെ അരികിലേക്ക് ചിരിയോടെ നടന്ന് വന്നു... സത്യൻ ചേട്ടന്റെ വീടല്ലേ.... ഞാൻ:-അതെ... ആരാ.. എന്റെ പേര് സുമേഷ്...ഞാനിവിടത്തെ ബാങ്കിലേയ്ക്ക് സ്ഥലമാറ്റം കിട്ടി വന്നതാണ്...നേര്യമംഗലം ആണ്