Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 16 [രാജർഷി]

മെസ്സേജ് വന്നു....

കാർത്തു:-ഏട്ടാ...എന്തെടുക്കാ...
ഞാൻ:-ഒന്നുമില്ലെടി പെണ്ണേ.. ചുമ്മാ കിടക്കാ...
കാർത്തു:-എനിക്ക് കാണാൻ കൊതിയാകാ...എത്ര ദിവസായി നേരിൽ കണ്ടിട്ട്...

ഞാൻ:-എനിയ്ക്കും കൊതിയൊക്കെയുണ്ട് പെണ്ണേ...എന്ന് വച്ച് ക്ലാസും കളഞ്ഞിട്ട് എപ്പോഴും കണ്ടോണ്ടിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ...ഇന്നിപ്പോൾ ബുധൻ അല്ലെ..രണ്ട് ദിവസം കൂടിയല്ലേയുള്ളൂ...ക്ലാസ്....ശനിയാഴ്ച്ച രാവിലെ വനത്തിലോട്ട് പോരെ വൈകിട്ട് തിരിച്ചു വന്നാൽ മതി...

കാർത്തു:-അപ്പോൾ ദിയ ഏട്ടനോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ.. വന്നിട്ട്..
ഞാൻ:-ഇല്ല...അവൾ വന്നപാടെ തലവേദനയാണെന്നും പറഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു..ഞാൻ വന്നിട്ട് കണ്ടില്ല...

കാർത്തു:-എന്നാ..എന്റെ ചെക്കന് സന്തോഷമുള്ള ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ....

ഞാൻ:-എന്താ...

കാർത്തു:-ഞങ്ങൾക്കിനി തിങ്കളാഴ്‌ച ക്ലാസ് ഉള്ളു...വ്യാഴം വെള്ളി സ്‌പോട്‌സ് ആണ്...ഞാൻ നാളെ രാവിലെ വരട്ടെ...

ഞാൻ:-ചോദിക്കാൻ ഉണ്ടോ...രാവിലെത്തന്നെ പോരെ...കുറച്ച് നാളത്തെ കടമെല്ലാം തീർത്തിട്ട് വൈകിട്ട് തിരിച്ചു വന്നാൽ മതി...

കാർത്തു:-അതേ...വേറൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്...
സഗനയിപ്പോൾ എപ്പോഴും എന്റെ കൂടെയാണ്...കിടക്കാൻ മാത്ര അവളിപ്പോൾ വീട്ടിൽ പോകുന്ന...അവൾ രാവിലെത്തന്നെ എന്റെടുത്തോട്ട് വരും..ആദ്യം അവളെ ഒഴിവാക്കാൻ എന്താ വഴിയെന്ന് പറ...

ഞാൻ:-അവളെ നമുക്കങ് തട്ടിക്കളഞ്ഞലോ...

കാർത്തു:-കൂടുതൽ തമാശിക്കാതെ കാര്യം പറയുന്നുണ്ടോ....

ഞാൻ:-ഞാനെന്ത് പറയാനാണ്...ഒന്നുകിൽ അവൾ കാണാതെ വരാൻ നോക്ക്...അവൾ പുറത്തരോടും പറയില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ കാര്യം അവളോട് പറഞ്ഞേക്കു അപ്പോൾ പിന്നെ ശല്യമായി വരില്ല..പ്രശ്നം തീർന്നില്ലേ...

കാർത്തു:-പിന്നെ..അതൊക്കെ പിന്നീട് ചിലപ്പോൾ പ്രശ്നമാകും.അവൾ ഓർക്കാതെയെങ്ങും സ്കൂളിൽ ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ പിന്നത്തെ എന്റെ കാര്യം കട്ടപ്പുക...

ഞാൻ:-ഞാനെന്ത് പറയാനാ പെണ്ണേ...നി തന്നെ ആലോചിച്ചോരു വഴി കാണു...പിന്നെ വെറുതേയിരുന്ന എന്നെ പറഞ്ഞു കൊതിപ്പിച്ചിട്ടു നാളെയെങ്ങാൻ വരാതിരുന്നാൽ ഞാൻ നേരെ വീട്ടിലോട്ട് വരും പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട...

കാർത്തു:-ഒന്നടങ് പൊന്നേ...ഞാൻ എന്തായാലും വരും..ഇനിയും എനിക്കെന്റെ ചെക്കനെ കാണാതിരിക്കാൻ വയ്യ...ഏട്ടൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ മിസ്ഡ് അടിച്ചാൽ മതി ഞാൻ എത്തിയേക്കാം...പിന്നെ...കൊതി തീർക്കുന്നതൊക്കെ