Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 16 [രാജർഷി]

ദിവസം സ്‌പോട്‌സ് വന്നത് നന്നായി...എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് സ്വസ്തമായി സ്കൂളിൽ പോയാൽ മതിയല്ലോ...ചേട്ടായി ഇന്ന് പോകുന്നില്ലേ...എണീക്കാൻ വൈകിയല്ലോ...സമയം 9 കഴിഞ്ഞു...അതേങ്ങനാ..രാത്രി മുഴുവൻ ചാറ്റിംഗ് ആയിരിക്കുമല്ലേ..ദിയ എന്നെ നോക്കി ആക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

പിന്നില്ലേ...ചാറ്റിംഗ് ഒക്കെ ആർക്കാണെന്നു ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടട്ടോ...കള്ളിപ്പൂച്ച കണ്ണടച്ച് പാല് കുടിക്കാൻ നോക്കല്ലേ...അതേ..ഇഷ്ടം കൂടുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം എനിക്കതിൽ എതിർപ്പൊന്നുമില്ല...പക്ഷെ സുമേഷിനെ നമുക്കിവിടെ വന്ന് കണ്ടുള്ള പരിചയമേയുള്ളൂ..അതും അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള അറിവുകൾ മാത്രം...കാര്യങ്ങൾ ശരിക്കും അറിഞ്ഞിട്ടു മുന്നോട്ട് പോകുന്നതായിരിക്കും നല്ലതെന്ന എനിയ്ക്ക് തോന്നുന്ന...

പരസ്പരം ഇഷ്ടം ഉണ്ടെന്നല്ലാതെ പുള്ളി എന്നോടൊ ഞാൻ പുള്ളിയോടോ വാക്കൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല ചേട്ടായി...ചേട്ടയോട് ആലോചിച്ചല്ലാതെ ഞാൻ ആർക്കും വാക്ക് കൊടുക്കുകയുമില്ല...എനിയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ് ഞങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ സംസാരിക്കും എന്നല്ലാതെ ഫോണിൽ ചാറ്റിംഗ് ഒന്നുമില്ല...

ഊം...ഏതെങ്കിലും വഴിയിൽ സുമേഷിനെക്കുറിച്ചു അറിയാൻ പറ്റുമൊന്ന് നോക്കട്ടെ...വേറെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് ഞാനും ഉണ്ടാകും കൂടെ...ഉച്ചതേയ്ക്കുള്ള പൊതിയെടുക്കാവോ..ഞാൻ ഇറങ്ങാൻ പോകാന്...

ശരിയെട്ടാ...റെഡിയായി വരുമ്പോൾക്കും പൊതി റെഡി...ഞാൻ റെഡിയകനായി റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി...

തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഭക്ഷണപ്പൊതിയുമായി ദിയ കാത്ത് നിൽക്കുണ്ടായിരുന്നു...ഞാൻ പൊതിയും വാങ്ങി അവളുടെ കവിളിൽ ഒരുമ്മയും കൊടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങി ആടുകളെയും കൊണ്ട് വനത്തിലേക്ക് നടന്നു...പോകുന്ന വഴി കാർത്തുവിന് മെസ്സേജ് അയച്ചു....

വനത്തിലെത്തി ആടുകളെ മേയാൻ വിട്ടിട്ട് ഞാൻ പാറയിൽ കയറിക്കിടന്നു...

ഏട്ടാ....കാർത്തുവിന്റെ വിളി കേട്ട് ഞാൻ എണീറ്റിരുന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി...ആന കൊടുത്താലും കിളിയെ ആശ കൊടുക്കാമോ...എന്ന പാട്ടാണ് എന്റെ മനസ്സിലേക്കോടിയെത്തിയത്...കാർത്തു സഗനയെന്ന കുരിശിനെയും ചുമന്ന് കൊണ്ട് മുന്നിൽ വന്ന് നിൽക്കുന്നു...എന്റെ വളിച്ച മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കാർത്തുവിന് മനസ്സിലായിക്കാനണം സഗന കാർത്തുവിന്റെ കൂടെ വന്നത് എനിക്കിഷ്ടമായില്ലെന്നു...കാർത്തു സഗന
കാണാതെ എന്നെ നോക്കി നിസ്സഹായവസ്ഥ പ്രകടിപ്പിച്ചു...

എന്തൊക്കെയുണ്ട് സഗന വിശേഷങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ നാടൊക്കെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ...

ആ..ഏട്ടാ..എനിയ്ക്കൊത്തിരി ഇഷ്ടമായി നാടും കാടും എല്ലാം...ഇവിടെ നല്ല കൂട്ടുകാരെ കിട്ടുമോയെന്നായിരുന്നു ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ ഏറ്റവും ടെൻഷൻ കാർത്തികയെയും ദിയയെയും അഞ്ജുവിനെയും കിട്ടിയപ്പോൾ ആ വിഷമം മാറിയെന്ന് മാത്രമല്ല ഒത്തിരിയൊത്തിരി കൂടുതൽ സന്തോഷവുമുണ്ട്...നാട്ടിൽ എനിയ്ക്ക് കൂടുതൽ കൂട്ടുകാരികൾ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു...ഇനി ഇവിടന്ന് പോകേണ്ടി വന്നാലുള്ള കാര്യം ഓർക്കുമ്പോൾ ആണ് സങ്കടം...

അതോർത്ത് സങ്കടപ്പെടേണ്ടന്നേ...നമുക്കിവിടെയൊരു നല്ല ചെക്കനെ കണ്ടുപിടിച്ചു അവനെക്കൊണ്ടു കഴുത്തിലൊരു