Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 8 [രാജർഷി]

കൃഷിയെല്ലാം നശിപ്പിച്ചിട്ടാ പോയത്.ഇന്ന് രാത്രി എല്ലാവരും കൂടെ പാടത്ത് കാവൽ ഇരിക്കാമെന്ന പറഞ്ഞേക്കുന്ന..മോന്റെ അച്ഛൻ ശിവനും ഉണ്ട്..ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ശിവനോട് പറഞ്ഞോളാം..മോൻ രാവിലെയെ വരുള്ളുന്നു..മോനിവിടെ ഉള്ളത്‌ കൊണ്ട് എനിയ്ക്ക് ധൈര്യമായി പോകാമല്ലോ...അച്ഛനും വയ്യാതിരിക്കുന്നതല്ലേ....ലതികേ... നി കൊച്ചിന് എന്തെങ്കിലും ചൂടാക്കി കഴിക്കാൻ കൊടുക്ക് മോളേയും വിളിച്ചോ... അവൾ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല...ഞാൻ പോയി നോക്കട്ടെ...അച്ഛൻ എണീറ്റ്‌ അകത്തോട്ട് പോയി പിറകെ അമ്മയും പോയി...കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ ഉറക്കത്തിൽ ഉന്തിതള്ളി കൊണ്ട് വരുന്ന പോലെ കാർത്തുവിനെയും താങ്ങിപ്പിടിച്ചു എന്റെ എതിരെയുള്ള സെറ്റിയിൽ കൊണ്ടുവന്നിരുത്തി..എനിക്ക് ഉള്ളിൽ നല്ല ചിരി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ഇടയ്ക്കവൾ അമ്മ കാണാതെ എന്നെ ഇടംകണ്ണിട്ട് നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.. അമ്മ:-എന്തൊരു ഉറക്ക. പെണ്ണേ...നിനക്ക് കൂട്ട് വന്നിട്ട് കൊച്ചിനെ ഇവിടെ തനിച്ചിരുത്തി അവൾ പോയിക്കിടന്നു ഉറങ്ങിയെക്കുന്നു..ഒരു വീക്ക് വച്ച് തരാ വേണ്ടത്..കെട്ടിച്ചു വിടാറയ പെണ്ണാണെന്ന ഒരു ചിന്തയുമില്ലാത്ത സാധനം..ഇപ്പോഴും ഇരിപ്പ് കണ്ടില്ലേ..ഉറക്കം തൂങ്ങി.. ഞാൻ:-കാർത്തുനെ വഴക്ക് പറയണ്ട അമ്മേ... ഞാനാ പോയിക്കിടന്നോളാൻ പറഞ്ഞത്.. അമ്മ:-എന്നാലും വീട്ടിൽ ഒരാൾ വരുമ്പോൾ ഇങ്ങനാണോ മോനെ പെരുമാറേണ്ടത്..മോനിരിക്കട്ടോ.. ഞാൻ ഭക്ഷണം ചൂടാക്കി എടുത്തിട്ട് വരാം...ദേണ്ടെ.. അവൾ അവിടിരുന്നു വീണ്ടും ഉറക്കം തുടങ്ങിയല്ലോ...എടി പെണ്ണേ..പോയി മുഖം കഴുകിയിട്ട് വന്നേടി..ഇങ്ങനൊരു സാധനം..അമ്മ അവളെ കുത്തിയെഴുന്നേല്പിച്ചു കൊഞ്ചലോടെ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവളെ ബാത്റൂമിലേയ്ക്ക് തള്ളികൊണ്ട് പോയി...അച്ഛൻ ഒരു കിറ്റും ടോർച്ചുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു... അച്ഛൻ:-മോനെ...ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കിടന്നോ...അവൾ മുറി കാട്ടിത്തരും...കുറച്ചു നേരം tv യൊക്കെ കണ്ടിട്ട് നല്ലവണ്ണം ഉറക്കം വന്നിട്ട് പോയിക്കിടന്നാൽ മതിയെട്ടോ..വീട് മാറിക്കിടക്കിടക്കുന്ന കൊണ്ട് ഉറക്കത്തിന് പ്രോബ്ലെം ആകേണ്ട...മോനെ...മോളുടെ കാര്യത്തിൽ മറ്റൊന്നും തോന്നരുതട്ടൊ....ഒരെണ്ണം അല്ലേയുള്ളൂ ഞങ്ങൾ കൊഞ്ചിച്ച്‌ വളർത്തിയതിന്റെ ആണ്..പിന്നെ പൊതുവെ അവൾക്ക് ആണ്കുട്ടികളോട് കൂട്ടും സംസാരവും കുറവാണ് അതിന്റെയൊരു പ്രശ്നമാണ്.മോനത് കാര്യമാക്കേണ്ട കേട്ടോ... ഞാൻ:-ഹേയ്..അതൊന്നും കുഴപ്പില്ലച്ഛാ....അവൾ വീട്ടിൽ വന്നാലും ദിയയോടും അമ്മയോടും മാത്രേ സംസാരിക്കാറുള്ളൂ...

അച്ഛൻ:-അന്യവീടായി കരുതേണ്ടട്ടൊ..ഞാനും ശിവനും ചെറുപ്പം മുതലേ കൂടപ്പിറപ്പുകളെപ്പോലെയാണ്.എന്നാൽ ശരി മോനെ ഞാനങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ...അവരുടെ കയ്യിൽ ആനയെ വിരട്ടിയോടിക്കാനുള്ള പടക്കം കുറവാണെന്ന പറഞ്ഞ ...രാവിലെ ചായ കഴിച്ചിട്ട് പോകാവുള്ളട്ടോ ...അച്ഛൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പാടത്തേക്ക് പോയി...കാർത്തുവിന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹവും കരുതലും കൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞിരുന്നു...അതോടൊപ്പം