Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 8 [രാജർഷി]

അവിടിരുന്നു വീണ്ടും ഉറക്കം തുടങ്ങിയല്ലോ...എടി പെണ്ണേ..പോയി മുഖം കഴുകിയിട്ട് വന്നേടി..ഇങ്ങനൊരു സാധനം..അമ്മ അവളെ കുത്തിയെഴുന്നേല്പിച്ചു കൊഞ്ചലോടെ ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവളെ ബാത്റൂമിലേയ്ക്ക് തള്ളികൊണ്ട് പോയി...അച്ഛൻ ഒരു കിറ്റും ടോർച്ചുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു... അച്ഛൻ:-മോനെ...ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കിടന്നോ...അവൾ മുറി കാട്ടിത്തരും...കുറച്ചു നേരം tv യൊക്കെ കണ്ടിട്ട് നല്ലവണ്ണം ഉറക്കം വന്നിട്ട് പോയിക്കിടന്നാൽ മതിയെട്ടോ..വീട് മാറിക്കിടക്കിടക്കുന്ന കൊണ്ട് ഉറക്കത്തിന് പ്രോബ്ലെം ആകേണ്ട...മോനെ...മോളുടെ കാര്യത്തിൽ മറ്റൊന്നും തോന്നരുതട്ടൊ....ഒരെണ്ണം അല്ലേയുള്ളൂ ഞങ്ങൾ കൊഞ്ചിച്ച്‌ വളർത്തിയതിന്റെ ആണ്..പിന്നെ പൊതുവെ അവൾക്ക് ആണ്കുട്ടികളോട് കൂട്ടും സംസാരവും കുറവാണ് അതിന്റെയൊരു പ്രശ്നമാണ്.മോനത് കാര്യമാക്കേണ്ട കേട്ടോ... ഞാൻ:-ഹേയ്..അതൊന്നും കുഴപ്പില്ലച്ഛാ....അവൾ വീട്ടിൽ വന്നാലും ദിയയോടും അമ്മയോടും മാത്രേ സംസാരിക്കാറുള്ളൂ...

അച്ഛൻ:-അന്യവീടായി കരുതേണ്ടട്ടൊ..ഞാനും ശിവനും ചെറുപ്പം മുതലേ കൂടപ്പിറപ്പുകളെപ്പോലെയാണ്.എന്നാൽ ശരി മോനെ ഞാനങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ...അവരുടെ കയ്യിൽ ആനയെ വിരട്ടിയോടിക്കാനുള്ള പടക്കം കുറവാണെന്ന പറഞ്ഞ ...രാവിലെ ചായ കഴിച്ചിട്ട് പോകാവുള്ളട്ടോ ...അച്ഛൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പാടത്തേക്ക് പോയി...കാർത്തുവിന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹവും കരുതലും കൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞിരുന്നു...അതോടൊപ്പം പലവിധ ചിന്തകളിലും പെട്ടുഴറി മനസ്സ് അശ്വസ്ഥമാകാനും തുടങ്ങിയിരുന്നു.... വലിയൊരു തെറ്റിലേയ്ക്കല്ലേ...കാർത്തുവിനെ ചാടിച്ചിരിക്കുന്നതെന്നൊരു തോന്നൽ....തോന്നൽ അല്ല ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ അതാണ് സത്യമെന്ന് മനസ്സ് പറയുന്നു... കാർത്തുവിന്റെ കാര്യമെടുത്താൽ ആകെയുള്ളൊരു മകൾ നല്ല പോലെ പഠിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു നല്ലൊരു പൊസിഷനിൽ എത്തേണ്ടവൾ ആരും ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്ര സുന്ദരി എന്നെ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഇഷ്ടത്തോടെ വഴങ്ങിത്തന്നതല്ലാതെ സ്വഭാവം കൊണ്ടും മുൻപന്തിയിൽ തന്നെയാണവളുടെ സ്ഥാനം.. മറിച്ച് എന്റെ കാര്യമെടുത്താൽ വിദ്യാഭ്യാസം വട്ടപ്പൂജ്യം പുറത്ത് പറയാൻ കൊള്ളാവുന്ന നല്ലൊരു ജോലിയില്ല...ഏത് സാഹചര്യത്തിൽ ആണെങ്കിലും സ്വഭാവ ഗുണം പിന്നെ പറയേണ്ടല്ലോ...അച്ചന്മാർ