Chapter Title : അഞ്ചു ശരങ്ങൾ 1 [കബനീനാഥ്]

അനുപമയുടെ സംഭവം അമ്മയും അഞ്ജുവും അറിയാതിരിക്കുവാൻ സഞ്ജു നന്നേ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു…

അമ്മയുടെ അസുഖം മുൻനിർത്തി അവൻ അമ്മാവൻമാരെയും കാര്യം ബോധിപ്പിച്ചിരുന്നു…

വിരസമായ ദിവസങ്ങൾ…

ഉറക്കം വരാത്ത രാത്രികൾ…

ചില ദിവസങ്ങൾ അവൻ നാല്പാടത്ത് താമസിച്ചു…

ചില ദിവസങ്ങൾ അവൻ വെച്ചൂരെ ഏകാന്തതയെ പ്രാപിച്ചു…

എല്ലാം എന്തിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്നോർത്ത് അവൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു…

പത്മാവതി ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അനുവിനെ അന്വേഷിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും തക്കതായ നുണ പറഞ്ഞ് സഞ്ജു രക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നു…

പക്ഷേ, അഞ്ജു അവനിലെ മാറ്റം മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു…

കൃതമായി ഷേവ് ചെയ്യാറില്ല…

അലസമായ വസ്ത്രധാരണം…

ചില ദിവസങ്ങളിൽ അവൻ കുളിക്കാതിരിക്കുന്നതു കൂടി അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു…

ചഞ്ചുവിന് എന്തോ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു…!

പക്ഷേ, എന്തോ അവൾക്ക് അവനോട് ചോദിക്കുവാൻ ധൈര്യം വന്നില്ല…

ദേവി ചേച്ചിയുള്ളത് അഞ്ജുവിന് വളരെ സഹായമായിരുന്നു…

അല്ലെങ്കിൽ അമ്മയുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയുമിടയിൽ അവൾ ശരിക്കും ബുദ്ധിമുട്ടുമായിരുന്നു…

അതിനിടയിൽ കേസ് കോടതിയിൽ ഫയലായ കാര്യം ഇരുവർക്കും നോട്ടീസ് ലഭിച്ചിരുന്നു…

പെൺകുഞ്ഞായതിനാൽ എന്തായാലും രച്ചുമോളെ പിരിയേണ്ടിവരില്ല…

അതായിരുന്നു അഞ്ജുവിന്റെ ആശ്വാസം…

സഞ്ജു പറ്റെ തകർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു…

മനസ്സു തുറക്കാനൊരാളില്ല..

ചെറുപ്പത്തിലേ വിദേശവാസമായതിനാൽ സുഹൃത്തുക്കളും കുറവ്…

ഉള്ളവർ തന്നെ അവരുടേതായ തിരക്കിലും…

ശരിക്കും ശ്വാസം മുട്ടുന്ന അവസ്ഥ…

ഭിത്തിയിൽ തലയിടിച്ച് ഒന്നു പൊട്ടിക്കരയാൻ അവന്റെയുള്ളം എപ്പോഴും അലമുറയിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു…

പിന്നീടവൻ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കും…

അമ്മ:...

സഹോദരി……..

രച്ചുമോൾ…….

താൻ തകർന്നാലോ ഇല്ലാതായാലോ എല്ലാം അസ്തമിക്കുന്നുവെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അവൻ നിശബ്ദനായിരുന്നു തേങ്ങും…

പിന്നെ, എല്ലാം വിധിയെന്ന അവസാന വാചകത്തിൽ സമാശ്വസിക്കും…

രണ്ടു പേരുടെയും കേസ് ഓരോ വിസ്താരം കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

നിലത്തിഴഞ്ഞിരുന്ന രച്ചുമോൾ പതിയെ പിടിച്ചു നടന്നു തുടങ്ങി…

സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ചക്രവാളങ്ങളിൽ പലതവണ വന്നും പോയുമിരുന്നു…

ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിൽ മിഴികളടച്ച് നിശബ്ദം ധ്യാനത്തിലെന്നപോലെ , ചിന്തകളിൽ, കിടക്കുകയായിരുന്നു സഞ്ജു…

തന്റെ നെറ്റിയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലും കൈവിരലുകളുടെ നനുത്ത സ്പർശമേറ്റിട്ടും അവനനങ്ങാതെ കിടന്നു…

അഞ്ജുവല്ലാതെ മറ്റാര്…….?

നെറ്റിയിലെ ഇരുവശങ്ങളിലും പുരികക്കൊടികളിലും അവളുടെ വിരലുകൾ പതിയെ തടവിയിറങ്ങുന്നതറിഞ്ഞ്, അവൻ അനങ്ങാതെ കിടന്നു…

ഒരു നേരിയ സുഖം…

തൂവൽ സ്പർശം പോലെ…….

അവളുടെ വിരലുകളുടെ സാമീപ്യത്താൽ തലവേദനയൊഴിയുന്നതു പോലെയോ , മാനസിക ഭാരം ലഘൂകരിച്ചു പോകുന്നതു പോലെയോ