Chapter Title : അഞ്ചു ശരങ്ങൾ 2 [കബനീനാഥ്]

ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു… ഇവിടെ കിടക്കുന്നതും വീട്ടിൽ കിടക്കുന്നതും ഒരു പോലെ തന്നെ…”

സഞ്ജു അവൾക്ക് ഊർജ്ജം പകർന്നു…

“ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അച്ചട്ടായി ല്ലേ ചഞ്ചൂ……… “

അവൾ അവന്റെ ചുമലിലേക്ക് തല ചായ്ച്ച് അവനെ നോക്കി…

“ എന്ത്…….?”

“പനി പിടിച്ചായാലും രണ്ടീസം റെസ്റ്റെടുക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞത്… ….”

“ ഓ……. അതോ……. “

സഞ്ജു ചിരിച്ചു.

“പൊന്നാവ അത് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും വരാനുള്ള പനി വരാതിരിക്കുമോ… ? “

അവൻ കയ്യെടുത്ത് അവളുടെ കവിളിൽ അരുമയോടെ തലോടി…

“ചഞ്ചു കുറേ , ബുദ്ധിമുട്ടി…ല്ലേ…….?”

അവൾ പിന്നിലിരുന്ന ഇടത്തേ കൈ കൊണ്ട് , അവന്റെ പുറത്തു കൂടി ചുറ്റി…

“പിന്നേ… ഒരുപാട്….”

അവനത് ചിരിച്ചു തള്ളി…

“ നിക്കറിയാലോ……….....”

അവളും മന്ദഹസിച്ചു…

“അതെന്റെ പൊന്നാവയ്ക്കു വേണ്ടിയല്ലേടാ , ചക്കരേ……..”

ഹൃദയം കുതിർന്ന വാത്സല്യാതിരേകത്താൽ അവനവളുടെ മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ മൃദുവായി പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ പറഞ്ഞു…

അതു കേട്ടതും അഞ്ജു വിമ്മിപ്പോയി…….

അവന്റെ കവിളിൽ കവിളുരുമ്മിക്കൊണ്ടവൾ കണ്ണീർ വാർത്തു…

“ചഞ്ചൂ……..”

അഞ്ജുവിന്റെ വിളി ഹൃദയത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു…

“ പൊന്നാവയ്ക്കും ചഞ്ചുവല്ലാതാരാള്ളെ……..”

വാക്കുകൾ പൂർണ്ണമാക്കാതെ അവൾ വിമ്മിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

അനാഥത്വ ഭയം അവളെയും വേട്ടയാടുന്നുണ്ടെന്ന് ആ നിമിഷം സഞ്ജു തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

താനില്ലെങ്കിൽ അവൾക്കാരുമില്ല….

അതൊരു സത്യമാണെങ്കിൽ തന്നെയും…

താവഴിയും താതൻ വഴിയും തലമുറകൾ തിരിഞ്ഞങ്ങനെ ബന്ധുജനങ്ങൾ ഒരുപാട് ഉണ്ടെന്നത് സത്യമാണ്…

പക്ഷേ, എപ്പോഴും ആശ്രയിക്കാനൊരാളേയുള്ളൂ…….

ഹൃദയത്തിനു മീതെ കല്ലു വന്നു വീണ ഭാരം അവനു തോന്നി…

എന്നാലും അവനിങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്…

“ ഹോസ്പിറ്റലല്ലേ മോളെ… ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കും….”