Chapter Title : അന്തർജ്ജനം [ആൽബി]

ആരോടാ പറയുക.

പിണങ്ങാതെ പെണ്ണെ.ഇങ്ങ് നോക്ക്. അവൻ അവളുടെ മുഖം തിരിച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈചുറ്റി അവന്റെ അധരം നുകർന്നു അവൾ.

ഇനിയിവിടെ നിന്ന് തിരിയാതെ ചെല്ല്. അപ്പുറെ ഇരുന്നോ.ദാ ഒരുത്തൻ അവിടെ എന്റെ വിടവിൽ കേറി മാളം തിരയുവാ.പറയ് അവനോട് ചേച്ചി പിന്നെ വന്ന് തുറന്ന് കൊടുക്കാന്ന്.

അവനവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ പെണ്ണെ നിനക്ക് അറിയാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടോ.

ഇല്ല ഇങ്ങനെ നിക്കുമ്പോ എനിക്ക് സന്തോഷാ.പക്ഷെ അവൻ എന്റെ പാവാടക്ക് തുളയിടും, പരുവം അതാ.

പുതിയത് വാങ്ങാം.നീ ചെയ്തോ. ഇതിപ്പോ ദിവസം നാല് കഴിഞ്ഞു അതിന്റെയാ.

അതാ ഞാൻ,അല്ലെ ഓടിച്ചേനെ.

നീ കുറെ ഓടിക്കും.....വേഗം ചെയ്യ് പെണ്ണെ.

ഇങ്ങനെ ഞെക്കിപ്പൊട്ടിക്കല്ലേ.ഇനീം വേണ്ടതാ.

ദാ ഞെട്ട് തടിച്ചുന്തി നിക്കുന്നു. പെണ്ണിന് മൂത്തുതുടങ്ങി.താഴെ നോക്കിയാ അറിയാം.

ജട്ടി കുതിർന്നു.വന്നപ്പോൾ തൊട്ട് വികൃതി കാട്ടുവല്ലേ.

അധികം വൈകില്ല.ഉപ്പേരി ആക്കിയാ മതി.അപ്പുറെ ഇരിക്ക് ഞാൻ എല്ലാം എടുത്തുവക്കാം.

ഞാനും കൂടാം പെണ്ണെ.

വേണ്ട,അതെന്റെ കടമയാ.ഇനിയും നിന്നാ എനിക്ക് നിയന്ത്രണം വിടും ഇവിടെ നമ്മുടെ മണിയറ ആവും.

എന്നാ ഇവിടെ ആക്കാം.നീ വാ പെണ്ണെ.

ഈ കരിയും പുകയും പിടിച്ചിടത്തോ. വേണ്ട.ചെന്നിരിക്ക് ഞാൻ വിളമ്പാം.

അവനൊപ്പമിരുന്ന് ഊട്ടി അവൾ. ആസ്വദിച്ചുള്ള കഴിപ്പും നോക്കി അവൾ ഇരുന്നു.അവളെ മടിയിലിരുത്തി അവളേയും ഊട്ടുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അവനോടുള്ള പ്രണയം ഉദിച്ചുനിന്നു.

"ഇന്ദിരേ"ഒരു അലർച്ചയോടെയുള്ള ശബ്ദം. വാമനൻ തിരുമേനി.അവൻ എണീറ്റപ്പോൾ അവൾ തടഞ്ഞു. പൂജകളുടെ മദ്ധ്യേ അല്പം സമയം ലഭിച്ചപ്പോൾ ഒന്ന് വിശ്രമിക്കാം എന്ന് കരുതി വന്നതാണ് തിരുമേനി.

നാട്ടുകാർ പതം പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോ വിശ്വസിച്ചില്ല.സുമതിയായത് കൊണ്ട് ഉറപ്പിച്ചില്ല ആരും.ഇപ്പൊ ബോധ്യായി.

എങ്കിൽ ചെല്ല് നാട്ടുകാരോടും പറയ് ഭാര്യ പിഴയാന്ന്.ഈ ഉത്സവം കഴിയുന്നവരെ,അത്രേയുള്ളൂ ഇവിടെ വസിക്കുന്നത്.ഈ നാട്ടിലും.

ഇന്ദു..........

അതെ ഇന്ദു തന്നെ.പഴയതോന്നും മറന്നിട്ടില്ലല്ലൊ.ഞാനും.എനിക്ക് ജീവിക്കണം.നിങ്ങടെ കാൽക്കീഴിൽ പട്ടിയെപ്പോലെ ജീവിച്ചു മടുത്തു.ഇനി എനിക്ക് തലയുയർത്തി ജീവിക്കണം ഒരു ഭാര്യയായി.

രാജീവാ താനും കൂടി എന്നെ...

ആര് ആരെ ചതിച്ചു തിരുമേനി.ചതി അത്‌ ചെയതതു മുഴുവൻ നിങ്ങളല്ലെ. ഓർമ്മ കാണും ഇവളുടെ അച്ഛന് കൊടുത്ത വാക്കുകൾ.

ഇന്ദു ഞാൻ......