Chapter Title : Anubhavathile chechimaar 1

ഫോൺ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങണെ കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി.
ഞാൻ പതിയെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കവിതേച്ചി വിളിച്ചു
അമ്മ എനിക്ക് ഫോൺ തന്നു, “മനു സുഗമാണോടാ?” മറു തലക്കൽ കവിതേച്ചി.
കുറച്ചു സമയം വിശേഷങ്ങൾ പങ്കു വെച്ച് ഫോൺ അമ്മക്ക് കൊടുത്തു അമ്മ മിണ്ടുന്നതും നോക്കി അവിടെ നിന്നു.
“നിന്നോട് അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ ചെല്ലാൻ” - ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു അമ്മ പറഞ്ഞു.
‘ശരി പോകാം, അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ പോകാം”
“ 3000 രൂപ ശമ്പളം തരും എന്ന്. അവരുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കാം. നീ അവിടെ പോയിട്ടുള്ളതല്ലെടാ. അനീഷിന്റെ അച്ഛൻ അമ്മ ഒക്കേ നിന്നേം അറിയുമല്ലോ.”
അമ്മ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടാർന്നു.
ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോഴും ഞാൻ ഓർത്തത് എന്റെ ഗൾഫിലെ ജോലിയെ പറ്റി ആയിരുന്നു.
പിന്നെ കവിതേച്ചി , എന്നും എന്നോട് ഒരു അടുപ്പകൂടുതൽ കാണിച്ചിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് എനിക്കും അവിടെ പോകാൻ താൽപ്പര്യം ആയതു. ഇപ്പോ ചേച്ചിക്ക് 28 വയസ്സ് ആയി കാണും. ഞാൻ സ്വന്തം ചേച്ചിയെ പോലെ ആണ് കാണുന്നത്, എന്നെ അനിയനെ പോലെയും. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഇപ്പോൾ എന്നെ സഹായിക്കാൻ ചേച്ചിക്ക് തോന്നിയത്. പതിയെ ഒരു നല്ല നാളെയിലേക്ക് ഞാൻ മയങ്ങി വീണു..
ഒരാഴ്ച എത്ര പെട്ടെന്നാണ് കടന്നു പോയത് - കവിതെച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള ബസിൽ ഇരുന്നു ഞാൻ ആലോചിച്ചു.
എന്റെ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും ഏകദേശം ഒരു 100 കിലോ മീറ്റർ പോകണം ചേച്ചിയുടെ വീടിരിക്കുന്ന പട്ടണത്തിലേക്ക്.
അവിടെ എത്തിയപ്പോഴേ മനസ്സിലായി, ചൂട് എന്താണെന്നു. ഞാൻ അകെ വിശർത്ത് ഒട്ടി ഒരു പരുവമായി.
ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ നിന്നും നടക്കാനുള്ള ദൂരമേ ഉള്ളു വീട്ടിലേക്ക്. ബാഗും തൂക്കി തിരക്കിനിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ പഴയ ആ പട്ടണം പുതിയ എന്നെ നോക്കുന്നതായ് തോന്നി. എങ്ങും അപരിചിതത്വം. ഒന്നും പേടിക്കേണ്ട. അപരിചിതത്വം ഒരു ആശ്വാസമായി ആദ്യമായ് തോന്നി.
വീടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറക്കുമ്പോൾ അകത്തു നിന്നും ചേച്ചി എന്നെ കണ്ടിരിക്കുന്നു
കോൺക്രീറ്റ് രണ്ടു നില വീട്. മുറ്റമോക്കെ മുഴുവനും റ്റൈൽസ് പതിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
കുറെ അധികം പൂച്ചെടികൾ നിര നിര ആയി ഭംഗിയുള്ള ചട്ടികളിൽ കാണാം.
വരാന്തയിലേക്ക് വെയിൽ വീഴാതെ ഒരു ഗ്രില്ലിൽ നിറയെ വള്ളി ചെടി തിങ്ങി വളർന്നു നിൽക്കുന്നു
പഴയ ഒരു ബൈക്ക് പോർച്ചിൽ.
ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഇത്രയും ഞാൻ കണ്ടു.
ചേച്ചി അപ്പോളേക്കും ബാഗ് എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും മേടിച്ചു.
“മനൂ...നീ