Chapter Title : അനുരാഗ മധുരാലസ്യം [സ്പൾബർ]

നടന്ന് വരുന്നത് ജനലിലൂടെ സൗമ്യ കണ്ടു.. ക്ലാസ് മുറികൾ ഒരോന്നായി തുറന്നിട്ട് വരികയാണ് നാരായണേട്ടൻ..

“” മാഷേ… എനിക്ക് മാഷോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്… ഞാൻ മാഷിന് രാത്രി വിളിക്കും…പത്ത് മണി കഴിഞ്ഞ്…””

അത്രയും പറഞ്ഞ് സൗമ്യ വേഗം അവളുടെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് പോയി..അപ്പോഴേക്കും നാരായണേട്ടൻ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് കയറിവന്നു..

✍️✍️✍️

രാത്രി പത്ത് മണി വരെ സൗമ്യ ഒരു വിധം തള്ളിനീക്കി.. ഇന്ന് പിന്നെ മാഷുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് പെട്ടിട്ടില്ല..
എന്തോ ഒരു നാണം..
എന്നാലും മാഷ് കാണാതെ കുറേ തവണ മാഷിനെ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കി… മേല് കഴുകി വന്ന് ഒരു നൈറ്റിമാത്രമിട്ടാണ് സൗമ്യ കിടക്കുന്നത്..
മലർന്ന് കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുലകൾ രണ്ടും മുകളിലേക്ക് തെറിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്..
തുടയിടുക്കിലെ അപ്പവും നൈറ്റിക്ക് പുറത്തേക്ക് വീർത്ത് പൊങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്..

നൈറ്റിക്ക് മുകളിലൂടെ പതിയെ പൂറ്റിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടാണ് സൗമ്യ കിടക്കുന്നത്.. അല്ലെങ്കിലും ഇപ്പോ അവൾക്ക് പൂറ്റിൽ നിന്ന് കയ്യെടുത്ത നേരമില്ല… മാഷോടുളള താൽപര്യത്തിനപ്പുറം, അമിതമായ കാമം കൊണ്ട് പൊറുതിമുട്ടിയിരിക്കുയാണ് അവളീയിടെ…
സദാ സമയവും കാമചിന്തകൾ മാത്രമേയുള്ളൂ..
മാഷെ കണ്ടിഷ്ടപ്പെട്ടത് കൊണ്ട് മാത്രമാണവൾ പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നത്..
അല്ലേൽ നായരല്ല, ഏതൊരാണ് വന്ന് വിളിച്ചാലും അവൾ കൂടെപ്പോയേനെ..

അവൾക്കിപ്പോ ഉടനടി വേണ്ടത് ഒരാണിനെയാണ്..
അത് തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഗോപിമാഷാണെങ്കിൽ നന്നായി.. മാഷിന്റെ ഭാര്യയായി മാഷിന്റെ കുട്ടികളേയും പ്രസവിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ കഴിയാനാണ് സൗമ്യക്കിഷ്ടം..
ഇനി മാഷിന് അങ്ങിനെയൊരു താൽപര്യമില്ലെങ്കിൽ ഒരു തവണയെങ്കിലും മാഷിനെ തനിക്ക് വേണം..
വല്ലാതിഷ്ടപ്പെട്ടു പോയി..
ഇത്രയും യോഗ്യനായ ഒരു പുരുഷനെ താൻ കണ്ടിട്ടില്ല..
മാഷിന്റെ കീഴിൽ ഞെരിഞ്ഞമരാൻ മാഷ് തന്നെ കല്യാണം കഴിക്കണമെന്നില്ല..
ഇല്ലാതെയും താനതിന് ഒരുക്കമാണ്..

സൗമ്യയുടെ പൂറ്റിൽ നീരുറവ പൊട്ടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു..
നൈറ്റി അരക്കെട്ട് വരെ പൊക്കി വെച്ച് കുതിർന്ന പൂറ്റിൽ അവൾ പതിയെ തഴുകി.. കുറ്റിരോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പൂറിന്റെ മുകളിലൂടെ അവളുടെ വിരലുകൾ തെന്നി നീങ്ങി..
വഴുവഴുത്ത് നിൽക്കുന്ന മുഴുത്ത കന്തിൽ അവൾ വിരലിട്ടുരച്ചു..

കൃത്യം പത്ത് മണിയായതും സൗമ്യ എണീറ്റിരുന്ന് നൈറ്റി ഊരിയെറിഞ്ഞു..
എന്തോ, മാഷിന് വിളിക്കുമ്പോ പൂർണ നഗ്നയായിക്കിടക്കാനാണവൾക്ക് തോന്നിയത്..

മാഷിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്യുമ്പോ അവൾക്ക് വിറയലൊന്നുമുണ്ടായില്ല..

🎶“ഒരു കൊച്ചു രാപ്പാടി കരയുമ്പൊഴും..
നേർത്തൊരരുവിതൻ താരാട്ട് തളരുമ്പൊഴും…
കനിവിനൊരു കല്ല് കനിമധുരമാകുമ്പൊഴും..
കാലമിടറുമ്പൊഴും..
നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഞാനെന്റെ ഹൃദയം കൊരുത്തിരിക്കുന്നു…
നിന്നിലഭയം തിരഞ്ഞ് പോകുന്നു…. “🎶

ദൈവത്തിന്റെ വികൃതികൾ എന്ന സിനിമയിൽ മധൂസൂദനൻ നായർ ആലപിച്ച മനോഹര കവിത