അനുവാദത്തിനായി 3 [അച്ചു രാജ്]

കാര്‍ ഡ്രൈവര്‍ ആണ് ചോദിച്ചത് “ഒന്നുമില്ല നീ വണ്ടി വക്കീലിന്‍റെ വീട്ടിലേക്കു വിട്” “ശെരി മൊതലാളി” ആ കാര്‍ ചെന്ന് നിന്നത് സോമന്‍ പിള്ള എന്ന വക്കീലിന്‍റെ വീട്ടു പടിക്കലാണ്...തലയില്‍ കഷണ്ടിയും വട്ടകണ്ണടയും ഒക്കെ ആയി സോമന്‍ പിള്ള ഔസേപ്പച്ചനെ പൂര്‍ണമായും കേട്ടു “ഔസേപ്പച്ച നിയമപ്രകാരം തനിക്കു മുപ്പതു ശതമാനം മാത്രമേ ഉള്ളു അപ്പോള്‍ അതെ കിട്ടു” “എടൊ അത് പറഞ്ഞു തരാന്‍ താന്‍ വേണ്ട എനിക്ക് തന്നെ അറിയാം..വേറെ എന്തെങ്കിലും വഴി ഉണ്ടോ എന്നറിയാന ഞാന്‍ വന്നത്” “വേറെ ന്ത് വഴി...അയാള്‍ക്ക്‌ കമ്പിനിയില്‍ എഴുപതും തനിക്കു മുപ്പതും അപ്പോള്‍ പിന്നെ വേറെ എന്ത് വഴി..അയല്‍ക്കിഷ്ട്ടമുള്ളവര്‍ക്ക് ആ എഴുപതു കൊടുക്കാം” “അവന്‍ ആ മാധവന്‍ ജീവിച്ചിരുന്നാല്‍ അല്ലെ ആര്‍ക്കും അറിയാത്ത ഈ എഴുപതിന്റെം മുപ്പതിന്റെം കഥ ലോകം അറിയൂ” “ഔസേപ്പച്ച അത് കൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമുണ്ടാകുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല..ബിസ്സിനെസ്സില്‍ ഒരു ചീങ്കണ്ണിയാണ് ഈ മാധവന്‍റെ മരുമകന്‍ വിനോദ്...അയാള്‍ക് ഒന്നും അറിയില്ല എന്ന് തോന്നുണ്ടോ തനിക്കു...എല്ലാം സൂക്ഷിച്ചും കണ്ടും ചെയ്‌താല്‍ നിനക്ക് കൊള്ളാം...ഞാന്‍ പറയാനുള്ളത് പറഞ്ഞു....” “ഹാ താന്‍ കൂടുതല്‍ ഒന്നും പറയണ്ട....മാധവനേം മരുമകനേം അങ്ങ് തീര്‍ക്കും..പിന്നെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ലലോ...പിന്നെ ഇത് ഇന്ത്യ രാജ്യമല്ലേ,,,ഇവിടെ മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നത്തെ കുറ്റമായിട്ടുള്ളു മനുഷ്യരെ കൊന്നാല്‍ കുഴപ്പമില്ലടോ” കണ്ണുകള്‍ ചുവപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഔസേപ്പച്ചന്‍ പറഞ്ഞു... -------------------------------------------- “എന്താ സ്റ്റെല്ല മാഡം വരാന്‍ പറഞ്ഞത്” കാറില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി അകത്തേക്ക് ചെന്നിട്ടു പ്രകാശന്‍ ചോദിച്ചു....വശ്യത തുളുമ്പി നില്‍ക്കുന്ന മുഖവും കാമ ഭാവവും അതിലേറെ ശരീരം നിഴലിക്കുന്ന ഒരു തരാം ഗൌണും ഇട്ടുക്കൊണ്ട് സ്റ്റെല അവനു മുന്നില്‍ നിന്നു... പണ്ട് തൊട്ടേ ഔസേപ്പച്ചനെയും മാധവനെയും എല്ലാം ഇവിടെ കൊണ്ട് വിട്ടു പോകുമ്പോളും മറ്റും തന്നെ കാമത്തോടെ നോക്കുന്ന പ്രകാശന്റെ കണ്ണുകള്‍ സ്റ്റെല്ലക്ക്‌ എന്നും ഇഷ്ട്ടമായിരുന്നു..പക്ഷെ മുതലാളി മാരുടെ സമ്മതമില്ലാതെ ആര്‍ക്കും കൊടുക്കാന്‍ പാടില്ല എന്നത് കൊണ്ടാണ് അവള്‍ അവനു മുന്നില്‍ കാലകതാത്തത് “എന്താ പ്രകാശ നിന്നോട് വരാന്‍ പറഞ്ഞത് നിനക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടായോ” “അയ്യോ എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട് മാഡം...കാര്യം എന്താ എന്നറിയാന ചോദിച്ചത്” “പ്രകാശന് പോയിട്ട് തിരക്കുണ്ടോ?” “ഇപ്പോള്‍ കാര്യമായി ഒന്നുമില്ല...മുതലാളി വിളിച്ചാല്‍ പോകണം അത്രേ ഉള്ളു” “മാധവന്‍ സാറല്ലേ...ആ കാര്യം ഞാന്‍ നോക്കികോളാം..പ്രകാശന്‍ ഇരിക്ക്”