Chapter Title : അനുവാദത്തിനായി [അച്ചു രാജ്]
അവള്ക്കു” “പോടോ അവന് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല...കാര്യം ഞങ്ങള് തമ്മില് സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നില് മാത്രമേ അമ്മായിയപ്പന് മരുമകന് ബന്ധമുള്ളൂ എങ്കിലും അവന് ആള് നല്ലവനാ...കാണുബോഴൊക്കെ ഞാന് അവനെ പരിഹസിക്കുമെങ്കിലും എനിക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാല് ഈ പറയുന്ന താന് പോലും കൂടെ ഉണ്ടാകില്ല , അവനെ ഉണ്ടാകു എന്നെനിക്കറിയാം” അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വല്ലാത്ത മുഖഭാവത്തോടെ മാധവന് ചിന്തയിലാണ്ടു.. “ദെ ഇത് കേള്ക്കുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് ചൊറിഞ്ഞു കയറുന്നത്...അവന് നല്ലവനാണ് താനും എന്നാല് അംഗീകരിക്കാന് മടിയും ഇതെന്നാ കോപ്പിലെ എടപാടാ?” “ഉം ചില ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് ഉത്തരം ഇല്ലടോ...വലിയ പ്രതീക്ഷയോടെ തന്നെ ആണ് ഞാന് അവനെ എന്റെ മരുമകന് ആക്കിയത് പക്ഷെ എന്റെ മോള്..അവള്ക്കാണോ അവനാണോ പിഴച്ചത് എന്ന് മാത്രം മനസിലാകുന്നില്ല..” വീണ്ടും അല്പ്പം മദ്യം കുടിച്ചുക്കൊണ്ട് അയാള് തന്റെ കഷണ്ടി തലയില് കൈ കൊണ്ടുഴിഞ്ഞു... “അതൊക്കെ വിട് താന് പറഞ്ഞ മറ്റേ കാര്യം എന്തായി ഇന്ന് നടക്കോ?” “ഉം..നടക്കുമെന്ന നമ്മുടെ പ്രകാശന് പറഞ്ഞത്..പിന്നെ കിളുന്തു കോച്ചാണ് വെറുതെ ആക്രാന്തം കാണിച്ചു പണി മേടിച്ചു വാക്കല്ലേ...പഴയ കാലമൊന്നുമല്ല...” “എന്റെ മാധവ നമ്മുടെ കൈ കരുത്തോന്നറിഞ്ഞാല് പിന്നെ നമ്മുടെ ചൊല്പ്പടിക്ക് നില്ക്കാത്ത ഏതു പെണ്ണാടോ ഉള്ളത്” അതുകേട്ടു മാധവന് ചിരിച്ചു കൂടെ ഔസേപ്പച്ചനും..അപ്പോളേക്കും മാധവന്റെ ഫോണ് ശബ്ദിച്ചു,,അതെടുത്തു ചെവിയില് വച്ചുകൊണ്ട് മാധവന് ഔസേപ്പചെന് നോക്കി ചിരിച്ചു..അയാള് കൊതിയോടെ മാധവന്റെ നേര്ക്കും നോക്കി.. “ഡോ ഔസേപ്പച് അപ്പൊ പറഞ്ഞതോര്മയുണ്ടല്ലോ..നോക്കിം കണ്ടും വേണം” “ഹോ അപ്പൊ റെഡി ആയല്ലേ..എന്നാ ഞാന് അങ്ങ് ഇറങ്ങിഒയാലോ...അല്ല പ്രകാശന് കൂടെ കാണില്ലേ” “ഉം കാണും കാണും...ഒരു പെണ്ണിനെ ഊക്കാന് പോകുന്നിടത്തും പോലും കാവലു കൊണ്ട് പോകുന്ന നിന്നെ പോലുള്ള ദൈര്യമില്ലാത്തവര്ക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള പണിയല്ല ഔസേപ്പച്ച ഇത്” ഊറി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഗ്ലാസിലെ അവസാന തുള്ളി മദ്യവും അകത്താക്കി ഔസേപ്പച്ചന് അവിടം വിട്ടിറങ്ങി... പുറത്തു ഔസേപ്പച്ചനെ കാത്തു നിന്ന കാറിലേക്ക് കയറി അയാള് ചുറ്റിലും ഒന്ന് നോക്കി.. “പ്രകാശ ആളെന്ത്യെ?” “അയ്യോ സാറേ ആളിവിടല്ല അങ്ങ് ഗസ്റ്റ് ഹൗസിലാ...അവിടെ കൊണ്ട് വരാനല്ലേ മാധവന് സാര് പറഞ്ഞത്..” “ആണോ എന്നാ വേഗം അങ്ങോട്ട് വിട് വണ്ടി” “ദൃതി
💬 Comments
View all comments