Chapter Title : അപർണ എന്ന അപ്സരസ്സ് 3 [Kamadhevan]

വലുതാണോ പഠിത്തം?”

“നീ ചോദിച്ചാൽ… അല്ല.”

“അപ്പോൾ?”

“നീ തന്നെയാണ് വലുത്.”

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ വീണ്ടും എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

“നിഖിലേട്ടാ…”

“എന്താ?”

“ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”

“ചോദിക്ക്.”

“ഞാൻ പണ്ട് എങ്ങനെയായിരുന്നു?”

“പണ്ട്?”

“മ്മ്.”

“വളരെ ശല്യമായിരുന്നു.”

അവൾ ഉടനെ എന്റെ കൈയിൽ നുള്ളി.

“അയ്യോ! സത്യം പറഞ്ഞതാ.”

“ഞാൻ ശല്യമാണോ?”

“വലിയ ശല്യം അല്ല ഒരു കൊച്ചു ശല്യം.”

“എന്നിട്ട് എന്തിനാ എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്?”

ഞാൻ കുറച്ചു നേരം ആലോചിക്കുന്നതുപോലെ നടിച്ചു.

“അത്… അറിയില്ല.”

“പോടാ…”

അവൾ വീണ്ടും നുള്ളി.

“ശരി ശരി… നിന്റെ ചിരി കണ്ടപ്പോഴാണ്.”

“എന്റെ ചിരിയോ?”

“മ്മ്.”

“എന്താ അത്ര പ്രത്യേകത?”

“നീ ചിരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ കണ്ണുകളും ചിരിക്കും.”

അവൾ പതിയെ ചിരിച്ചു.

“ഇപ്പോൾ കാണുന്നുണ്ടോ?”

“ഇപ്പോൾ അതിലും ഭംഗിയുണ്ട്.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“ഇപ്പോൾ ആ ചിരിയിൽ എനിക്ക് കുറച്ച് അവകാശമുണ്ടല്ലോ.”

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ എന്റെ കൈകളിൽ അവളുടെ വിരലുകൾ കോർത്തു.

“നിഖിലേട്ടാ…”

“മ്മ്?”

“എന്നെ ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്ക് വിടരുത്.”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ തമാശയൊക്കെ പോയി.

ഞാൻ അവളെ കുറച്ചുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു.

“നിനക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കേണ്ടി വരില്ല അപ്പൂസേ.”

“വാക്കാണോ?”

“വാക്ക്.”

“പ്രോമിസ്?”

“പ്രോമിസ്.”

അവൾ എന്റെ കൈ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

“എന്നാൽ എനിക്കും ഒരു പ്രോമിസ് ഉണ്ട്.”

“എന്താ?”

“നിഖിലേട്ടനെ ഒരിക്കലും ബോറടിപ്പിക്കില്ല.”

ഞാൻ ചിരിച്ചു.

“അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നീ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരിക്കലും ബോറടിക്കില്ല.”

“എന്നാൽ ഞാൻ ദിവസവും കുറുമ്പ് കാണിക്കും.”

“കാണിച്ചോ.”

“ദിവസവും വഴക്കുണ്ടാക്കും.”

“അത് തീർക്കാൻ ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ.”

“ഞാൻ