Chapter Title : അപർണ എന്ന അപ്സരസ്സ് 3 [Kamadhevan]
കരയും.”
“കണ്ണുനീർ തുടയ്ക്കാൻ ഞാൻ ഉണ്ടാകും.”
“ഞാൻ വാശിപിടിക്കും.”
“വാശി തീരുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കും.”
“ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നാലോ?”
“അപ്പോഴും നിന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കും.”
അവൾ പതിയെ തിരിഞ്ഞ് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“എന്നെ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കണ്ട നിഖിലേട്ടാ…”
“എന്തേ?”
“പിന്നെ എനിക്ക് നിഖിലേട്ടനെ വിട്ടുപോകാൻ പറ്റില്ല.”
ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പതിയെ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
“അതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ ഇത്രയും സ്നേഹിക്കുന്നത്.”
അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് വീണ്ടും എന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ചു.
അരുവിയുടെ ശബ്ദത്തിനിടയിൽ അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ നേർത്ത താളം മാത്രം എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
“അപ്പൂസേ…”
“മ്മ്?”
“നമുക്ക് ഒരു വീട് ഉണ്ടാക്കിയാലോ?”
അവൾ പെട്ടെന്ന് തല ഉയർത്തി.
“എവിടെ?”
“ഇതുപോലെ ഒരു അരുവിക്കരയിൽ.”
“അയ്യോ… മഴ പെയ്താൽ?”
“നീ എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നാൽ മഴ പേടിക്കുമോ?”
“പിന്നെ ഭക്ഷണം?”
“നീ ഉണ്ടാക്കണം.”
“എനിക്ക് പാചകം അറിയില്ല.”
“എന്നാൽ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കാം.”
“വീട് വൃത്തിയാക്കുന്നത്?”
“രണ്ടുപേരും.”
“കുട്ടികൾ?”
അവൾ ചോദിച്ചിട്ട് പെട്ടെന്ന് നാണിച്ച് മുഖം താഴ്ത്തി.
ഞാൻ ചിരിച്ചു.
“അതൊക്കെ പിന്നെ തീരുമാനിക്കാം.”
“പോടാ…”
അവൾ എന്റെ കൈയിൽ വീണ്ടും ഒരടി തന്നു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.
ആ ചിരി ആ അരുവിക്കര മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു.
ആ ദിവസം ഞങ്ങൾ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളൊന്നും തീരുമാനിച്ചില്ല.
പക്ഷെ അവളുടെ കൈ എന്റെ കൈയിൽ ആയിരുന്നു.
അവൾ എന്റെ മടിയിൽ ആയിരുന്നു.
അവളുടെ ചിരി എന്റെ അരികിലുണ്ടായിരുന്നു.
ചിലപ്പോൾ ഒരു ജീവിതം മുഴുവൻ സന്തോഷിക്കാൻ അത്രയും തന്നെ മതിയാകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്ന് അവളുടെ പുറം
💬 Comments
View all comments