Chapter Title : അപർണ എന്ന അപ്സരസ്സ് 3 [Kamadhevan]

ചിരിച്ചു.

“എന്ത് പറയണം എന്ന് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാൻ തന്നെ മറക്കാൻ നോക്കി.”

ഞാൻ അവളുടെ തലയിൽ പതിയെ കൈവെച്ചു.

“പക്ഷെ നീ മറന്നില്ലല്ലോ.”

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

“ഇല്ല…”

കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പിന്നെ അവൾ വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“നിഖിലേട്ടന് എന്നോട് വെറുപ്പ് തോന്നുന്നുണ്ടോ?”

ഞാൻ ഉടനെ അവളുടെ മുഖം എന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു.

“എന്തിനാ അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്?”

“ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്…”

“അപ്പൂസേ, കേൾക്ക്.”

ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ മറ്റാരെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തതുകൊണ്ട് നീ മോശക്കാരിയാകില്ല. നീ അനുഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ നിന്നെ കുറയ്ക്കുന്നില്ല.”

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞു.

“പിന്നെ…”

ഞാൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“ഇത്രയും വർഷം നീ ഇതൊക്കെ ഒറ്റയ്ക്ക് ചുമന്നുനടന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് എനിക്ക് വിഷമം.”

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പകരം എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു.

“ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ചു സമാധാനം ആയോ ഈ കുഞ്ഞിതലക്ക്?”

അവൾ തലയാട്ടി.

“ഒരുപാട്.”

“എന്നാൽ അത്രയും മതി.”

ഞാൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു.

പിന്നെ പതിയെ പറഞ്ഞു—

“നിഖിലേട്ടാ…”

“മ്മ്?”

“ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടും എന്നെ ഇങ്ങനെ തന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ…”

“അതെന്താ ചോദിക്കാൻ?”

“ഒന്നുമില്ല…”

അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

ഞാൻ പറഞ്ഞു. ... നീ എല്ലാം എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി... ഒന്നും ഒളിച്ചുവെക്കണോ കള്ളത്തരം കാണിക്കാനോ നിക്കരുത്....

“എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു… ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞാലും എന്നെ വിട്ടുപോകാത്ത ഒരാൾ എങ്കിലും എനിക്കുണ്ട്.”

ഞാൻ അവളുടെ