Chapter Title : അരളി പൂവ് 2 [ആദി 007]

പെണ്ണെ .ഞാൻ ഇന്നലെ തന്നെ ആ കാര്യം പറഞ്ഞു സോൾവ് ആക്കി ഇനി അവൻ ശല്യം ചെയ്യില്ല പോരെ "

അർച്ചനയുടെ മുഖം ഒന്ന് വിടർന്നു .

"ഈ ചുരിദാർ സൂപ്പറാണോ....?"
മുഖത്തൊരു പാൽ പുഞ്ചിരി ഫിറ്റ്‌ ചെയ്താണ് അർച്ചനയുടെ ചോദ്യം

"ഹേയ് പോരാ ഞാൻ അത് വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേ "

"പോടീ ദുഷ്ട പിശാചേ"
അർച്ചന നടത്തത്തിനു അല്പം വേഗത കൂട്ടി

നിർമല പതിവുപോലെ ഒപ്പം കൂടി
"ഡി പോത്തേ.എന്തേലും പറഞ്ഞാൽ ഈ സൂപ്പർ ഫാസ്റ്റ് പോക്ക് നിർത്തിക്കോണം കേട്ടോ.ബാക്കി ഉള്ളവൻ സ്പീഡിൽ നടന്നു ചാവാറായി "

അർച്ചന ഗൗരവം വിട്ടു അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി ഒപ്പം നിര്മലയും.

നിര്മലയെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കിയ ശേഷം അർച്ചന തുടർന്നു
"ഡീ നിമ്മി പെണ്ണെ .നിനക്ക് വയറുഭാഗം ഒന്ന് വൃത്തിക്ക് മറചൂടെ "

"വയർ ശകലം പുറത്തു പോയാൽ ആകാശം ഒന്ന് ഇടിയുകേല സാറെ "

"ഓ പിന്നെ "

"നിന്നെപ്പോലെ പിശുക്കി അല്ല ഞാൻ"

"ഉവാ ...എങ്കിൽ നിനക്ക് അങ്കിളിന്റെ മുന്നിൽ എങ്കിലും വൃത്തിക്ക് നിന്നൂടെ"

"എന്നാത്തിനാ ..അങ്ങേര് എത്രയും ചെല്ലിയാ മാമിടെ ചുക്കി ചുളിഞ്ഞ വയർ കാണുന്നെ .ഇതും കൂടി കാണട്ടടി വല്ലപ്പോഴും"

"ഐയ്യെ പോടീ വൃത്തികെട്ടൊളെ "

പ്രഭാത സൂര്യ കിരണം ഇരുവര്കും മാറ്റുക്കൂട്ടിയിരുന്നു.ഇങ്ങനെ ഓരോന്നും പറഞ്ഞു നടത്തം തുടർന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു .

വഴിയരികിലെ വായിനോക്കികൾക്കു ശെരിക്കും ഒരു വിരുന്നു തന്നെയാണ് നിർമല.അവളുടെ വെളുത്ത വയർ എല്ലാവരെയും അവളിലേക്ക്‌ ആകര്ഷിപ്പിച്ചിരുന്നു.സാരീ വിടവിലൂടെ അത് പ്രദര്ശിപ്പിക്കുന്നതിൽ അവളും ആസ്വദിച്ചു .

അല്പം അകലെ റോഡിന്റെ സമീപത്തായി ഒരു ചെറിയ ഗ്രൗണ്ട് ഉണ്ട്.അതിനോട് ചേർന്ന ബെഞ്ചിൽ ഇരുപ്പുറച്ച റിയാസ് അടുത്തിരുന്ന ജോയലിനെ ഒന്ന് നുള്ളി

"എന്താടാ മൈരേ "
ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്ന ജോയലിനു അപ്രതീക്ഷിതമായി കിട്ടിയ നുള്ള് ശെരിക്കും വേദനിപ്പിച്ചു

"ഡാ നോക്കടാ അവളുമാർ വരുന്നു"

അകലെ നിന്നും നടന്നു വരുകയായിരുന്ന നിര്മലേയും അർച്ചനയും കണ്ടപാടെ തിളച്ചു കേറിയ അരിശം മഞ്ഞുപോലെ അലിഞ്ഞു

സമീപത്തുള്ള മരത്തിന്റെ മറവിൽ മൂത്രമൊഴിച്ചുകൊണ്ട് നിന്ന ആകാശും ഇരുവരെയും കണ്ടപാടെ തന്റെ