Chapter Title : അരളി പൂവ് 3 [ആദി 007]

ആയാൽ ഒരു രസവും ഇല്ലെന്റെ പോത്തേ"

"ഉവ്വ ഒരിക്കൽ നിന്നെ കൈയോടെ പോക്കും "

"നാക്കെടുത്തു വളയ്ക്കാതെ ദുഷ്ടേ"

"അപ്പൊ മോൾക്ക് പേടിയുണ്ടല്ലേ "

"ഉവ്വാന്നെ പേടിക്കാതെ എങ്ങനാ ..ഹം "
നിർമല തുടർന്നു .
"അവൻ മാപ്പ് പറഞ്ഞില്ലെ ..?"

"അയ്യോ അത് ഞാനങ്ങു മറന്നു.അവൻ വിളിച്ചാരുന്നു .ഇനി ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു "

"ഇപ്പൊ പോത്ത് ഹാപ്പി ആയോ ?"

മറുപടിയായി അർച്ചന ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു

നടന്നു നടന്നു ഗ്രൗണ്ടിന്റെ സമീപത്തു എത്തിയപ്പോൾ നിര്മലയുടെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റുമൊന്നു പരതി

"ആരെയാ ഈ നോക്കുന്നെ ..?"
അർച്ചനയും മെല്ലെ ഒന്ന് പരുങ്ങി നോക്കി

"നമ്മുടെ പിള്ളേരെ നോക്കിയതാടി.സാധാരണ ഈ നേരം ഇവിടെ വായിനോക്കി ഇരിക്കുന്നതാ "

"നിനക്ക് വേറെ ഒരു പണിയും ഇല്ലേ"

"ഓ പിന്നെ ഇതൊക്കെ ഒരു രസമാ ."

"ഉവ്വ ഉവ്വാ"

"എന്ത് ഉവ്വ ഉവ്വ ചെക്കന്മാർ നിന്നെയാടി നോട്ടം വെച്ചേക്കുന്നേ"

"നിനക്ക് വേറൊന്നും പറയാനില്ലേ"
(അല്പം ഗൗരവം കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അർച്ചന മറുപടി നൽകി)

"ഓ പിന്നെ വേണ്ടേൽ വേണ്ടാ.എനിക്കാണോ ചേതം സന്യാസ ജീവിതത്തിൽ ഒരു മഴ ആഗ്രഹിക്കാത്ത വേഴാമ്പൽ ഉണ്ടോ എന്റെ ഈശോയെ"
(നിർമല ഒന്ന് നെടുവീർപ്പെട്ടു )

"വെറുതെ ഈശോയെ കൂട്ടു പിടിക്കണ്ട മോള് നടക്കാൻ നോക്ക് "
(നിര്മലയുടെ മുഖ ഭാവം കണ്ടു ചിരി അടക്കി പിടിച്ചു)

വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയതും

"ഡി പോത്തേ നിനക്ക് ഒരു സാധനം ഉണ്ട് കേട്ടോ"

ഗേറ്റിന്റെ സമീപം തിരിഞ്ഞ അർച്ചന പെട്ടന്ന് നിർമല ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി