Chapter Title : അരളിപ്പൂന്തേൻ 4 [Wanderlust]

കാണണമെന്ന് കൊതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒപ്പം ഒരുകൂട്ടം ചോദ്യങ്ങൾ അവളുടെ മനസിനെ മുറിവേല്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു….

… നേരിട്ട് ആ മുഖത്തുനോക്കി മാപ്പുപറയാനുള്ള ധൈര്യം തനിക്കുണ്ടാവുമോ,

ഇതുവരെ ആരുടെ മുന്നിലും തോറ്റുകൊടുത്ത ചരിത്രവും എനിക്കില്ല…അതുകൊണ്ട് നേരിട്ട് പോയി മാപ്പുപറയാനും ഒരു മടി… ആകെ കുഴഞ്ഞല്ലോ… എന്ത് ചെയ്യും, നമ്പർ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ വിളിച്ചെങ്കിലും പറയാമായിരുന്നു,

….ഐഡിയ, സ്നേഹ വഴി മനുവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും നമ്പർ ഒപ്പിക്കാം… ആ പണ്ടാരക്കാലി ആണെങ്കിൽ കൂർക്കം വലിച്ച് ഉറങ്ങുന്നുണ്ടാവും.. എന്തായാലും വിളിച്ചുനോക്കാം അല്ലെ… ദൈവമേ എടുക്കണേ….

തെണ്ടി… ഫോൺ മുഴുവൻ റിങ് ചെയ്തിട്ടും എടുക്കുന്നില്ലല്ലോ. ഒന്നുകൂടി നോക്കാം…

ഭാഗ്യം ചത്തിട്ടില്ല ….

: ഹലോ…

: എന്താടി ഈ നട്ടപ്പാതിരയ്ക്ക്…നിന്റെ ആരെങ്കിലും ചത്തോ

: ആടി… നിന്റെ തന്ത റബ്ബർ ചാക്കോ ചത്തു…നീ അറിഞ്ഞില്ലേ. എടി പോത്തേ സമയം പത്താവുന്നതേ ഉള്ളു…

: എന്റെ തന്തയ്ക്ക് വിളിക്കാതെ കാര്യം പറ മൈ ഡിയറേ…

: സ്നേഹേ… നീ കഴിച്ചിട്ടാണോടി കിടന്നത്…

: കാര്യം പറ…. നിന്റെ സോപ്പൊക്കെ അവിടെ നിക്കട്ടെ

: ഡി… നീ ആ മനുവിനെ വിളിച്ച് എന്റെ ശത്രുവിന്റെ നമ്പറൊന്ന് വാങ്ങിത്തരുമോ…പ്ലീസ്

: ശത്രുവോ അതോ കാമുകനോ… നീ അത് ആദ്യം ഉറപ്പിക്ക്. എന്നിട്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിക്കാം

: ശത്രുവല്ല പോരെ… നീ ഒന്ന് ഒപ്പിച്ചതാടി. നേരിട്ട് അങ്ങേരോട് പോയി സംസാരിക്കാൻ എനിക്കെന്തോ ഒരു മടി. ഇതാവുമ്പോ കുഴപ്പമില്ലല്ലോ

: ഉം.. മനസിലായി. ഇത്, ഇപ്പൊ ചികിൽസിച്ചാൽ മാറും, കീമോ ഒന്നും വേണ്ടിവരില്ല. തുടക്കം ആണ്

: നീ എന്ത് തേങ്ങയാ ഈ പറയുന്നേ