Chapter Title : അരളിപ്പൂന്തേൻ 6 [Wanderlust]

കവിളിൽ തട്ടികൊണ്ട് അവൾ എന്നെയും വലിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഓടി. എല്ലാവരും ക്ലാസ്സിലായത് നന്നായി. അല്ലെങ്കിൽ കണക്കായി, കളിയാക്കി കൊന്നിട്ടുണ്ടാവും എല്ലാരുംകൂടി. പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ പടർന്നു പന്തലിച്ചിരിക്കുന്ന വാകമരച്ചോട്ടിൽ എത്തുന്നത് വരെ അവളുടെ കൈകൾ പിടിവിട്ടില്ല. കാലംതെറ്റി പൂത്ത വാകപ്പൂക്കൾ നിലത്ത് ചുവന്ന പരവതാനി വിരിച്ചിടുമ്പോൾ സ്വപ്നലോകത്തിലെന്നപോൽ അവളെന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് പടർന്നുകയറി. ആളൊഴിഞ്ഞ രാജസദസ്സിൽ എന്റെ രാജ്ഞി മാത്രം. ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം ശൂന്യം. ഇത്രയും മധുരമുള്ള എത്രയെത്ര നിമിഷങ്ങളെയാണ് ഞങ്ങൾ കൊന്നുകളഞ്ഞത്. ഞങ്ങളല്ല, ഞാൻ. എന്റെ വാശിയും മനസിന്റെ തുലാസും കാരണം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ നല്ല നിമിഷങ്ങളെയോർത്ത് വിലപിച്ചിട്ട് ഇനി കാര്യമില്ല. കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു…

: ഏട്ടോ.. ഇവിടൊന്നും ഇല്ലേ

: വൈകിയാണല്ലോ ബുദ്ധിയുദിച്ചത് എന്നോർത്ത് നിന്നുപോയതാ…

: ഹേയ്.. ഇപ്പോഴല്ലേ സംഭവം ത്രില്ലായത്… ഈ ക്യാമ്പസിൽ ഇതുവരെ, ഇങ്ങനൊരു പ്രണയം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാവില്ല…

: അത് സത്യം… അതൊക്കെ പോട്ടെ, എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്

: ഉം.. പറ

: ലെച്ചു നിന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടും… നീ..

: മതി.. ഇനി ഈ കാര്യം മിണ്ടിപ്പോകരുത്, കേട്ടല്ലോ. എനിക്ക് ഈ കള്ളനെ ജീവനാണ്. അത്രേ എനിക്കറിയൂ. ബാക്കിയൊന്നും എനിക്ക് അറിയോം വേണ്ട..

: സോറി തുഷാരെ..

: അയ്യേ… ഇനി ഈ വാക്ക് മിണ്ടിപ്പോകരുത്. നമുക്കിടയിൽ എന്തിനാ താങ്ക്‌സും സോറിയും ഒക്കെ.

: ഇനി പറയില്ല പോരെ…

: ഏട്ടാ… പണ്ടത്തെ ശ്രീലാൽ എന്താണെന്ന് എനിക്കൊരു പ്രശ്നമേ അല്ല പക്ഷെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഏട്ടൻ എന്റേത് മാത്രമാവണം. അയ്യോ ഇത് ഉത്തരവൊന്നും അല്ല കേട്ടോ.. ഞാൻ എന്റെ ആഗ്രഹം