Chapter Title : അരളിപ്പൂന്തേൻ 6 [Wanderlust]
ഇനി പിരിയാനും വയ്യ. അതുകൊണ്ട് ഒരു അപേക്ഷ മാത്രമേ ഉള്ളു, നിങ്ങളുടെ പൂർണ സമ്മതത്തോടെ എനിക്ക് അവളെ കെട്ടിച്ചു തരണം..
: ഓഹോ കല്യാണം വരെയൊക്കെ നിങ്ങൾ തന്നെ തീരുമാനിച്ചോ.. നടക്കില്ല മോനെ. അവളെ കാണാൻ ഇന്ന് വേറൊരു കൂട്ടർ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അത് ഏകദേശം ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചതാ. അതുകൊണ്ട് മക്കൾ പോവാൻ നോക്ക്
: ആര് വേണേലും വന്നോട്ടെ പക്ഷെ പെണ്ണിന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ കെട്ടിക്കാൻ നോക്കിയാൽ, അവൻ കുറച്ച് ബുദ്ദിമുട്ടും, അതിലേറെ നിങ്ങളും
: നീയെന്താ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുവാണോ.. അതൊക്കെ അങ്ങ് കോളേജിൽ മതി. ഇത് എന്റെ വീട്, ഇവിടെ ഞാൻ പറയുന്നതേ നടക്കൂ.. ദാസപ്പൻ പഴയ ദാസപ്പൻ അല്ല.. അതുകൊണ്ട് മക്കള് തടികേടാക്കാതെ പോകാൻ നോക്ക്.
: കിച്ചാപ്പി.. ഇതിനുള്ള മറുപടി നീ പറഞ്ഞോ.. ഞാൻ നാളെയും ഇവരെ കാണേണ്ടതല്ലേ..
: രാജീവേട്ടാ.. ദാസപ്പൻ പഴയതായിരിക്കില്ല, പക്ഷെ ലാലുവും കിച്ചാപ്പിയും പഴയത് തന്നാ.. അതുകൊണ്ട് ഭീഷണിയൊന്നും ഇങ്ങോട്ടും വേണ്ട. ഇവൻ ഒരു വാക്കുപറഞ്ഞാൽ മതി മോളെ പുഷ്പംപോലെ പൊക്കിക്കൊണ്ട് പോകും ഞങ്ങൾ. കാണണോ..
: ദാസപ്പാ… മര്യാദയ്ക്ക് രണ്ടാളോടും പറഞ്ഞു.. ഇനി നീ തന്നെ നോക്കിക്കോ. ഞാൻ അകത്തുണ്ടാവും.
: അച്ഛാ… ഇതാ ഞാൻ ഇഷ്ടപെടുന്ന ശ്രീയേട്ടൻ. ഏട്ടനെയല്ലാതെ വേറൊരാളെ ഞാൻ കെട്ടുമെന്ന് അച്ഛൻ സ്വപ്നം കാണണ്ട. അച്ഛന് നാണക്കേട് വരുത്തിവയ്ക്കണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതിയിട്ടാണ് ഞാൻ ഇതുവരെ ഈ വീട്ടീന്ന് ഇറങ്ങിപോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതിരുന്നത്. ഇനി അങ്ങനെയായിരിക്കില്ല. എന്റെ ഏട്ടനെ അപമാനിച്ച് ഇറക്കിവിട്ട ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കണോന്ന് ഞാനും ഒന്ന് ആലോചിക്കട്ടെ..
: നിന്നെ ആരെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചോ… കയറിപ്പോടി അകത്ത്…
രാജീവന്റെ സ്വരം ഉയർന്നതോടെ തുഷാരയുടെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണിൽ ഉറവകൾ പൊട്ടിത്തുടങ്ങി. എന്നെ ദയനീയമായി നോക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം എന്റെ സിരകളിൽ രക്തയോട്ടം കൂട്ടി. പുറത്തുനിന്നും ഞങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നുവരുന്ന ദാസപ്പനെ കണ്ടതും എന്റെ കൈ തരിച്ചു. രാജീവൻ എഴുന്നേറ്റ് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയതോടെ എന്റെ കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞത് ആ കസേരയാണ്. കസേര കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടി ഉയർത്തി വലതുകൈയ്യിൽ തൂക്കിയെടുത്ത് ഒരൊറ്റ ഏറ്. ദാസപ്പൻ ദേണ്ടെ കിടക്കുന്നു നിലത്ത്. ശബ്ദം കേട്ട് തിരിഞ്ഞ രാജീവൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. തുഷാരയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. കൂടെ രണ്ട് കണ്ണുകൾ വേറെയും. ഇന്ദിരാമ്മയുടെ മുഖം പ്രസാദിച്ചു..
: ഡാ.. നീ എന്റെ…
രാജീവന്റെ വാക്കുകൾ ഉയർന്നതും എന്റെ കൈ അടുത്ത കസേരയിൽ പിടുത്തമിട്ടതും ഒരേ സമയത്താണ്… എന്നാൽ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ എന്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു…
: എടിയേ.. ഒരു കസേര പൊട്ടിച്ചപ്പോ നിനക്ക് സമാധാനമായല്ലോ … അല്ലെങ്കിലും നീ എഴുതിയ എല്ലാ സ്ക്രിപ്റ്റും കുളമായിട്ടേ ഉള്ളു..
എന്റെ പൊന്നുമോനെ ശ്രീകുട്ടാ, എല്ലാം
💬 Comments
View all comments