Chapter Title : അറവുകാരൻ [Achillies]

തിളക്കുന്ന മറ്റു കണ്ണുകളെക്കാളും ആഹ് കണ്ണുകൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.
അയാളുടെ ശബ്ദം പോലും കേട്ടിട്ടില്ല, ആരോടും സംസാരിക്കുന്നതുപോലും കണ്ടിട്ടില്ല…
ഒരു പക്ഷെ ഊമ ആയിരിക്കുമോ….
ഏയ് അല്ല എന്നാണ് ശ്രീജേച്ചി ഒരിക്കൽ തന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.
ശ്രീജയുടെ കാര്യം മനസ്സിലേക്ക് കയറി വന്നതും ഇന്ന് കണ്ട കാര്യങ്ങൾ സുജയുടെ മനസ്സിലേക്ക് തികട്ടിവന്നു.
മുതലാളിയുടെ അടിയിൽ കിടന്നു പുളയുന്ന ശ്രീജ , കാമം പൂത്തു മലർന്ന കണ്ണുകൾ വിയർപ്പൊഴുകി തിളങ്ങുന്ന ദേഹങ്ങൾ,
ആലോചന കാടുകയറിയതും സുജയുടെ മുലകൾ വിങ്ങി, മുലക്കണ്ണുകളിൽ തരിപ്പ് പടർന്നു.
വികാരം തലയിൽ കത്തിയാടും മുൻപ് മോളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു അവൾ അതിൽ നിന്നും പുറത്തു കടന്നു.
പതിയെ ഉറക്കം കണ്ണുകളെ തഴുകാൻ തുടങ്ങുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് ഞായറായത് കൊണ്ട് തന്നെ അവർക്ക് ഫാക്ടറിയിൽ പണി ഇല്ലായിരുന്നു.

ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന അരി കഴുകി അടുപ്പിൽ ഇട്ടു അതിനടുത്തേക്ക് ഇന്നലെ വച്ച ഇറച്ചി കൂടെ വച്ച് അവൾ ചൂടാക്കി.
രാവിലേക്കുള്ളത് കൂടിയേ ഇനി ബാക്കി ഉള്ളു എന്ന് അവൾ കണ്ടറിഞ്ഞിരുന്നു,
ഇത് കഴിഞ്ഞാൽ ഇനിയെന്ത് എന്നുള്ള ചിന്തയും അവളെ അലട്ടി.
പ്രാതലിന് കൂടി ഇറച്ചിക്കറിയും ചോറും കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ കൊതിയോടെയാണ് അനു കഴിച്ചത്.
അത് കണ്ടു നിറഞ്ഞ മനസ്സുമായി തന്റെ പങ്ക് മോൾക്ക് ഉച്ചക്കത്തേക്ക് മാറ്റിവെച്ച് സുജ കഞ്ഞിവെള്ളത്തിൽ തന്റെ വിശപ്പടക്കി.

"അമ്മാ…...ഞാൻ കുട്ടൂന്റെ വീട്ടിൽ പോവാ…"

പുറകിൽ നനചിട്ട തുണി കഴുകുകയായിരുന്ന സുജയുടെ മറുപടിയെത്തും മുൻപ് ആഹ് പാവാടക്കാരി പടിയിറങ്ങി ഓടിയിരുന്നു.

പിന്നാമ്പുറത്ത് നിന്ന് അകത്തേക്ക് കയറാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴായിരുന്നു പുറകിലെ പറമ്പിൽ നിന്നവളാ വിളി കേട്ടത്, ശ്രീജയുടെ വിളി.
പിറകിലെ പറമ്പ് കടന്നു സുജയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ശ്രീജ.
ശ്രീജയെ കണ്ടപാടെ സുജയുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നത് ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു ആലോചിച്ചതും സുജയ്ക്ക് അവളോട് വെറുപ്പ് ഉയർന്നു വന്നു.

"സുജേ നിക്കെടി….ഞാൻ ദേ വരുന്നു."

ശ്രീജയെ അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള ഇഷ്ടക്കേടുകൊണ്ട് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് കയറാനൊരുങ്ങിയ സുജയെ നീട്ടി വിളിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീജ പിന്നിലെ പടികയറി സുജയുടെ അടുത്തെത്തി.

"എന്റേടി പെണ്ണെ...ഇന്നലെ അമ്മയ്ക്ക് ആകെ വലിവ് കയറി കുറച്ചു