Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 2 [Lee child]

പുറത്തെ ട്രാഫിക്കിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, "വെറുമൊരു മിസ്റ്റേക്ക് വരുത്തുന്ന ടൈപ്പിസ്റ്റ്... അത്രയേയുള്ളൂ മാം.”

കോൺഫറൻസ് ഹാളിലെ പുകയടങ്ങിയപ്പോൾ അടുത്ത യുദ്ധം തുടങ്ങിയത് ഓഫീസിലെ കഫറ്റീരിയയിലാണ്. കുമാറും സിദ്ധാർത്ഥും കൈവിലങ്ങുമായി ഇറങ്ങിപ്പോയത് ടീമിനിടയിൽ വലിയ ചർച്ചയായി.

​"ആരാണപ്പാ ആ അജ്ഞാത ഹാക്കർ? സിബിഐയ്ക്ക് ഇത്രയും കൃത്യമായ തെളിവ് കൊടുത്തത് നമ്മുടെ ഇടയിലുള്ള ആരോ ആണല്ലോ!" ശ്രീനിവാസൻ സാർ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

​അകലെ ഒരു ടേബിളിൽ അർജുൻ പതിവുപോലെ തന്റെ ലാപ്‌ടോപ്പിന് മുന്നിൽ തല കുനിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. ദൂരെ നിന്ന് അനന്യ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ അഭിമാനവും പ്രണയവും കലർന്നിരുന്നു. ഇത് കണ്ടുനിന്ന ഒരു ജൂനിയർ അനന്യയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. "മാം, അർജുൻ വീണ്ടും എന്തോ മിസ്റ്റേക്ക് വരുത്തിയോ? മാം എന്തിനാ അവനെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നത്?"

​അനന്യ തന്റെ ഗൗരവം വീണ്ടെടുത്ത് പറഞ്ഞു, "അവൻ വരുത്തുന്ന 'മിസ്റ്റേക്കുകൾ' തിരുത്താൻ വലിയ പാടാണെന്ന് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായി. നീ പോയി നിന്റെ പണി നോക്ക്.”

അന്ന് വൈകുന്നേരം ഓഫീസ് വിട്ട് അവർ നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള ഒരു ശാന്തമായ കഫേയിൽ കണ്ടുമുട്ടി…

​അനന്യ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "നീ വലിയൊരു 'ഡബിൾ ഏജന്റ്' ആണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ അർജുൻ. സിബിഐ ഓഫീസർ നിന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മിയത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി."

​അർജുൻ: "അത് പിന്നെ... പഴയ ശീലങ്ങൾ അത്ര പെട്ടെന്ന് പോകില്ലല്ലോ മാം. പക്ഷെ എന്റെ സ്പെല്ലിംഗ് മിസ്റ്റേക്കിന് നിങ്ങൾ തന്ന ചീത്ത ഇപ്പോഴും കാതിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്."

​അനന്യ: "അത് നിന്റെ അഭിനയം കണ്ടിട്ടല്ലേ! പിന്നെ, നിന്റെ ഈ 'ഹാക്കർ' ഇമേജ് ഒക്കെ കൊള്ളാം, പക്ഷെ വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ നീ എന്റെ പഴയ അർജുൻ തന്നെയാണ്."

​തന്റെ നാട്ടിൻപുറത്തെ വിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നതിനിടയിൽ അനന്യ വാചാലയായി. "നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ പാലക്കാട്ടെ ആ കരിമ്പനകൾ? അവിടെ വെയിലത്ത് നടക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു സുഖമുണ്ട്. ഈ എസി മുറിയിലെ തണുപ്പിനേക്കാൾ എത്രയോ നല്ലതാണത്."

​അർജുൻ അവളുടെ കൈകളിൽ മെല്ലെ പിടിച്ചു. "നമുക്ക് പോകാം അനന്യ... ഒരിക്കൽ അവിടേക്ക്. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ