Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 3 [Lee child]

ഹാൻഡിൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.”

വിശ്വനാഥൻ: "ശാലിനി, നീ എന്തിനാണ് ഇത്ര ആകുലപ്പെടുന്നത്? വിക്രമിന്റെ കാര്യമോർത്ത് നീ ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട. അവൻ നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമല്ലേ..."

​അദ്ദേഹം ഒന്ന് നിർത്തി, പണ്ട് പാലക്കാട്ടെ ആ പഴയ വീട്ടിൽ വെച്ച് നടന്ന ഒരു നിമിഷം ഓർത്തെടുത്തു.

​വിശ്വനാഥൻ: (താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) "നീ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ... അന്ന് നിന്റെ ആ പഴയ വീട്ടിൽ, ആ ചെറിയ കുട്ടി—ദേവ്—ഹാളിലിരുന്ന് ടിവി കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ആ സമയം? നമ്മൾ ഉള്ളിലെ മുറിയിൽ എത്ര ഭയത്തോടും എന്നാൽ എത്ര ആവേശത്തോടും കൂടിയാണ് ഒന്നായിരുന്നത്. ആരും കാണാതെ, ആ കുട്ടി പോലും അറിയാതെ നമ്മൾ പങ്കിട്ട ആ നിമിഷങ്ങളാണല്ലോ ഇന്ന് വിക്രം എന്ന രൂപത്തിൽ നമ്മുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്. അതാലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും അത്ഭുതം തോന്നാറുണ്ട്."

​വിശ്വനാഥന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ശാലിനിയുടെ മുഖം ഒന്ന് ചുവന്നു. അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുകയും ലജ്ജിക്കുകയും (Shy) ചെയ്തു. തന്റെ കരിയറിലും ജീവിതത്തിലും തനിക്ക് താങ്ങായി നിന്ന പുരുഷനോടുള്ള ആ പഴയ അനുരാഗം അവളിൽ ഒരു നിമിഷം ഉണർന്നു.

​എന്നാൽ, ആ പുഞ്ചിരിക്ക് അധികം ആയുസ്സുണ്ടായിരുന്നില്ല. വിശ്വനാഥൻ 'ദേവ്' എന്ന പേര് ഉച്ചരിച്ച നിമിഷം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കല്ല്‌ വീണതുപോലെയായി.

​ശാലിനി: (വിഷാദത്തോടെ) "വിശ്വേട്ടാ... പക്ഷേ ആ കുട്ടി... അവനെക്കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വല്ലാത്തൊരു ഭാരം തോന്നുന്നു. നമ്മൾ നമ്മുടെ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, അവന് നഷ്ടപ്പെട്ടത് അവന്റെ ലോകമായിരുന്നു. പണ്ട് അവൻ ടിവി കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ നമ്മൾ അവനെ വഞ്ചിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ഇന്ന് തോന്നുമ്പോൾ..."

​അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വിശ്വനാഥൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​വിശ്വനാഥൻ: "സാരമില്ല ശാലിനി. അത് വിധിയാണ്. നമുക്ക് നമ്മുടെ ജീവിതം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവകാശമുണ്ട്. നീ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് നിന്റെ ഈ സന്തോഷം കളയരുത്. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഞാൻ നാളെ എത്തും. നമുക്ക് ആഘോഷിക്കാം.”

വിശ്വനാഥൻ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. ശാലിനി ജനാലയ്ക്കൽ വന്ന് നിന്നു. പുറത്ത് പെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്ന മഴയെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് പണ്ട് താൻ ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്ന ആ മകന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി.ആ ദിവസത്തേക്ക്….