Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി [Lee child]

വയ്യല്ലോ? ഹോസ്പിറ്റലിൽ വല്ലതും പോണോ?"

​അർജുൻ: "ഏയ് വേണ്ട ഭയ്യാ... ഓഫീസിലെ സ്ട്രെസ്സ് ആണ്. ഒന്ന് വീട്ടിലെത്തിയാൽ ശരിയായിക്കോളും."

​അനന്യ: (പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഡ്രൈവറെ നോക്കി) "ഡ്രൈവർ... ഇവൻ പറയുന്നതൊന്നും കേൾക്കണ്ട. ഇവൻ എന്റെ ഓഫീസിലെ ഗ്രാമർ ചെക്കറാണ്. പക്ഷേ ഇവന് വേറെ ചില ഐറ്റംസ് ചെക്ക് ചെയ്യാനാണ് താല്പര്യം!"

​അർജുൻ അവളുടെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. ഡ്രൈവർ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവരെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അനന്യ പുറത്തെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അർജുൻ അറിയാതെ അവളുടെ ആ നനഞ്ഞ ഷർട്ടിനിടയിലൂടെയുള്ള കാഴ്ചകളിലേക്ക് നോക്കിപ്പോയി. ആ കറുത്ത ഡിസൈനർ ബ്രായുടെ തിളക്കം അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ചില മോഹങ്ങളെ ഉണർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​വില്ലയുടെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ ക്യാബ് നിന്നു. അനന്യയ്ക്ക് നേരെ നിൽക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അർജുൻ അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു.

​അർജുൻ: "വരൂ മാം... നോക്കി നടക്ക്. ഇതെന്താ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നടക്കാൻ ഇത് സിനിമയല്ല!"

​അനന്യ: (അവന്റെ വയറ്റിൽ ഒരു നുള്ളു കൊടുത്തുകൊണ്ട്) "പിന്നെന്താടാ... നിനക്ക് എന്നെ എടുത്ത് കൊണ്ടുപോയ്ക്കൂടെ? നിന്റെ ആ മസിലൊക്കെ എന്തിനാ? വെറുതെ ജിമ്മിൽ പോയി ഉണ്ടാക്കിയതാണോ?"

​അർജുൻ അവളെ വില്ലയുടെ ഉമ്മറത്ത് എത്തിച്ചു. ഡോർ ബെൽ അമർത്താൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല. അവളുടെ ബാഗിൽ നിന്ന് കീ എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അർജുൻ അവളെ താങ്ങി നിർത്തി.

​അർജുൻ: "മാം, പ്ലീസ്... വായടക്ക്. നാളെ ഓഫീസിൽ പോയി എല്ലാവരോടും കുമാറിനെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതല്ലേ? ഇങ്ങനെ പോയാൽ നാളെ മാം എഴുന്നേൽക്കില്ല."

​അനന്യ: "കുമാറോ? ആ ചെറ്റ... അവനെ ഞാൻ ശരിയാക്കും. പക്ഷേ അർജുൻ... നീ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ? നിനക്ക് ശരിക്കും... എന്റേത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?"

​അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ജാക്കറ്റ് ഒന്ന് താഴ്ത്തി അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. അർജുൻ ആകെ വിയർത്തു പോയി. അവൻ വേഗം ഡോർ തുറന്ന് അവളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി.

​അർജുൻ: "ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ... അത് നാളെ പറയാം. ഇപ്പോൾ പോയി ഉറങ്ങ് 'ബോസ്സ്'!"..

അനന്യയുടെ വില്ലയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ, ഐടി കമ്പനിയിലെ ആ 'ഹിറ്റ്‌ലർ' തന്റെ കൈകളിലേക്ക് ഒരു ലോഡ് അരി