Chapter Title : അറിയാപ്പുറങ്ങൾ [Sudha]

കൊണ്ട് ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ തോളിൽക്കിടന്ന് അലമുറയിട്ട് കരഞ്ഞു. കാര്യമൊന്നും തന്നെ മനസിലായില്ലെങ്കിലും ചുരുങ്ങിയ കാലയളവിൽ തന്നെ ഒരു പേയിങ് ഗസ്റ്റ് ആയ എന്നെ സ്വന്തം അനിയത്തിയെപ്പോലെ കണ്ട ഷീലേച്ചി ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. തലയിൽ തടവുകയും ഒരു കൈ കൊണ്ട് മുതുകിൽ തട്ടി 'പോട്ടെ.. പോട്ടെ..' എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്തു.

എന്റെ കണ്ണീർ വീണു ചേച്ചിയുടെ നൈറ്റി തോൾഭാഗം നനഞ്ഞു കുതിർന്നു. കരഞ്ഞു വിയർത്ത എന്നെ ഒരു അറപ്പും കൂടാതെ ചേച്ചി അപ്പോളും ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു. കരച്ചിൽ നീണ്ടു നീണ്ട് തൊണ്ട അടക്കാൻ തുടങ്ങി. കരച്ചിലിൽ നിന്നും തേങ്ങലുകളിലേക്ക് മാറി ഞാൻ. അപ്പോളും ചേച്ചി എന്നെ സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അണകെട്ടി നിർത്തിയ സങ്കടക്കടൽ കണ്ണീരായും കരച്ചിലായും പുറത്തേക്കൊഴുകിയപ്പോൾ മനസ് തെല്ലൊന്ന് ശാന്തമായി. ഓളമടങ്ങിയ മനസിലേക്ക് അവന്റെ ചിന്തകൾ വീണ്ടും ഓടിയെത്തി. അറപ്പും വെറുപ്പും ഉളവാക്കുന്ന ചിന്തകൾ. ഒരാളെ വിശ്വസിച്ചു എന്നൊരൊറ്റ തെറ്റ് കൊണ്ട് മാത്രം തന്റെ ജീവിതം പോലും ഇല്ലതാകുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിയ നിമിഷങ്ങളോർത്ത് എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ അമർഷം തോന്നി. ഒപ്പം അവൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളും കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നതായി തോന്നി.

'നീ ഒരൊന്നാന്തരം ഉരുപ്പടിയാ. നിന്നെക്കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരുപാട് ആവശ്യമുണ്ട്. നീ മാത്രമല്ല. നിന്റെ വീട്ടിലെ ആ ചേച്ചിയും. രണ്ടും അസാധാരണ ചരക്കുകളാ. രണ്ടിനെയും വരുത്തേണ്ടത് എങ്ങനെയെന്നു എനിക്കറിയാം. നീ വരും അവളെയും കൊണ്ട്. ഞങ്ങൾ പറയുന്നിടത്ത്..'

വീണ്ടും വീണ്ടും ആ വാക്കുകൾ സൂചിമുന പോലെ ചെവിയിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. അവ ഒരു പൈശാചിക മന്ത്രം പോലെ ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി. അവരുടെ അട്ടഹാസം ചുറ്റും നിറയും പോലെ. സ്വരക്ഷയെന്ന പോലെ ചേച്ചിയിലുള്ള എന്റെ പിടി മുറുക്കി. എന്നാൽ അട്ടഹാസങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളും ചുറ്റിലും നിറഞ്ഞു. ഏതോ ക്രൂരജീവികളുടെ നിശ്വാസങ്ങൾ പിൻകഴുത്തിലും ചെവിമടക്കുകളിലും തട്ടുന്നു. ചേച്ചിയിൽ മുറുകിയ കൈകൾ അയഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഒപ്പം കണ്ണുകളും. ശരീരം ഒരു തൂവൽ പോലെ ഉയർന്നു പൊങ്ങുന്ന അതേ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ അഗാധമായ ഗർത്തത്തിലേക്ക് ആണ്ടു പോകുന്നതായും അനുഭവപ്പെട്ടു. 'മോളേ.. മോളേ..' എന്ന ഷീലേച്ചിയുടെ വിളി മാത്രം അവ്യക്തമായി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..