Chapter Title : അരൂപി 2 [ചാണക്യൻ] [Climax]

ഔട്ട് ഓഫ് കവറേജും.

വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ അവർ ആശുപത്രിയിലെ പ്രോസീജേസ് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്ത് ഡിസ്ചാർജ് വാങ്ങി.

വീണ്ടും ഒരു ആശുപത്രി വാസത്തിന് അറുതി വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ അവർക്കൊപ്പം യാത്രയായി.

വരുണിന്റെ വീടായ നഭസ്സിലേക്കായിരുന്നു അവർ എത്തിയത്.

കാറിൽ നിന്നും ആ വീട്ടു മുറ്റത്ത് ഇറങ്ങിയതും ഒരിളം തെന്നൽ തന്നെ തഴുകി തലോടുന്ന പോലെ ശ്രീയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

ഒരുപക്ഷെ അത് വരുണേട്ടാനാവാം.

ആ കാറ്റിനു പോലും ഏട്ടന്റെ വിയർപ്പ് ഗന്ധം പേറുന്ന പോലെ.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ തെക്കേ തൊടിയിൽ പുതുതായി കഴിപ്പിച്ച അസ്ഥി തറയിലേക്ക് നീണ്ടു.

അത് കണ്ടതും അറിയാതെ അവളുടെ പാദങ്ങൾ അങ്ങോട്ടെക്ക് സഞ്ചരിച്ചു.

അവിടമാകെ ആരോ വൃത്തിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

പാതി എരിഞ്ഞു തീർന്ന തിരിയും എണ്ണ വറ്റിയ ചിരാതും അവിടെ കാണാമായിരുന്നു.

അതിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീക്കുട്ടി മിഴികൾ പൂട്ടി വച്ചു.

വരുണിന്റെ മടിയിൽ കിടക്കുന്ന അനുഭൂതി ആയിരുന്നു അവളിൽ.

കാലുഷമായ ആ മനസിനെ അത് പയ്യെ കുളിരണിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

കാതിൽ വരുണിന്റെ നിശ്വാസങ്ങളും സ്വരങ്ങളും മാത്രമായിരുന്നു.

എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിച്ചു മാത്രം കാണുന്ന വെള്ളാരം കണ്ണുകളുള്ള മുഖം.

തന്റെ വരുണേട്ടൻ.

കണ്ണിൽ ഉരുണ്ടു കൂടിയ നീർമുത്തുകളുടെ ഭാരം സഹിക്ക വയ്യാതെ കണ്പോളകൾ അറിയാതെ തുറക്കപ്പെട്ടു.

വീണ്ടും ഉറവ പൊട്ടിയ പോലെ ആ കണ്ണുനീർ ചോല അവളുടെ കവിളിലൂടെ കുത്തിയൊഴുകി.

ഇതിനു മാത്രം നീരുറവ ആ മിഴിക്കോണുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ടോ പെണ്ണെ നീ.

ഉണ്ടാവാം കാരണം വരുണേട്ടൻ എന്റെ പ്രാണന്റെ പാതി ആണ്.

വിധിയെന്ന ക്രൂരൻ ആ പാതിയെ ബലമായി വലിച്ചു കീറിയപ്പോൾ തന്നിൽ നിന്നും ചീന്തി തുടങ്ങിയ ചുടു