Chapter Title : അരൂപി [ചാണക്യൻ]

താൻ ഒരു കട്ടുറുമ്പിനെ പോലെ ആയെന്ന് അവന് തോന്നി.

എത്രയും വേഗം ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം സ്ഥലം കാലിയാക്കാൻ വെമ്പുന്ന മനസുമായി അവൻ സമയം മുന്നോട്ട് തള്ളി നീക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം ഒന്ന് എണീറ്റു നിക്കാൻ നോക്കിയതും നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോയ അവൾ കസേരയിലേക്ക് അമർന്നിരുന്നു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വയറു ഫുള്ള് ആയതിനാൽ ശ്രീക്കുട്ടിയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് എണീക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.

അവൾ വയറും താങ്ങിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ എണീറ്റു.

"മോളെ ഈ പായസം കൂടി കുടിച്ചോ "

ജയൻ മകൾക്കു നേരെ പായസം അടങ്ങിയ ഗ്ലാസ് വച്ചുനീട്ടി.

അതുംകൂടി കണ്ടതോടെ ശ്രീയ്ക്ക് ബോധം പോകുന്ന പോലെയായി.

അവളുടെ മുഖത്ത് നിസഹായത നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പി.

അത് മനസ്സിലാക്കിയതും വീണ അവളുടെ രക്ഷയ്ക്കെത്തി.

"ഇനി പിന്നെ മതി.... അവൾക്ക് വയറു നിറഞ്ഞു കാണും ജയേട്ടാ"

"ശരി മാഡം "

ജയൻ കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് പോയി.

വാഷ് ബേസിനിൽ നിന്നും കൈ കഴുകിയ ശേഷം പോകുന്ന പോക്കിൽ അരുണിനെ ഒന്ന് നോട്ടമിട്ടുകൊണ്ട് അവൾ സ്‌റ്റെപ്സ് കയറി റൂമിലേക്ക് പോയി.

വീണയോടും ജയനോടും യാത്ര പറഞ്ഞ ശേഷം അവൻ പോകാനായി ഇറങ്ങി.

പക്ഷെ മുൻപത്തെ സംഭവം തന്നെ അവന്റെ മനസിൽ തങ്ങി നിന്നിരുന്നു.

മുറിയിലേക്ക് അനവസരത്തിൽ കേറി വന്ന നിമിഷത്തെ പഴിച്ചുകൊണ്ട് അവളോട് മാപ്പ് പറയുവാനായി അരുൺ തിരിച്ചു വന്നു സ്‌റ്റെപ്സ് കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ശ്രീയുടെ റൂമിനു പുറത്തേറ്റിയതും അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാതിലിൽ അവൻ ശക്തമായി മുട്ടി.

കൈപ്പത്തി കൊണ്ടു രണ്ടു മൂന്ന് തവണ മുട്ടിയപ്പോഴേക്കും ശ്രീ വന്നു വാതിൽ തുറന്നു.

മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ട് ആശ്ചര്യത്തോടെ ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്നോർത്ത് അവൾ വീണ്ടും കുഴങ്ങി.

ഒന്നും മിണ്ടാനാകാതെ ശില കണക്കെ തറഞ്ഞു നിന്നു.

തന്നെ കണ്ടതും വിടർന്നു വന്ന അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കികൊണ്ട് അരുൺ പറഞ്ഞു.

"സോറി ശ്രീ... നേരത്തെ അറിയാതെ കേറിപ്പോയതാ എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്.. ഞാൻ ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ല കേട്ടോ"

നിഷ്കളങ്കതയോടെയുള്ള അരുണിന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ട് ശ്രീക്കുട്ടിയ്ക്ക് ചിരി പൊട്ടി.

എങ്കിലും അവൾ അത് പുറത്തേക്ക് കാണിച്ചില്ല.

ചുണ്ട് കടിച്ചു പിടിച്ചു അവനെ