Chapter Title : അരൂപി [ചാണക്യൻ]

ചിന്മയിയെ നോക്കി.

അവൾ ഒന്നുമില്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ കണ്ണു ചിമ്മി.

അതു കണ്ടപ്പോൾ ശ്രീക്കുട്ടിക്ക് അൽപം ആശ്വാസം തോന്നി.

ഒരു പക്ഷെ ആദ്യമായി കല്യാണം കഴിക്കുന്നതിന്റെ സംഭ്രമമാകാം ആ മുഖത്തെന്ന് ശ്രീക്കുട്ടി നിനച്ചു.

എന്നാൽ അരുൺ ആകെ ഉരുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

വരുണിനോടും ശ്രീയോടും ചെയ്യുന്ന ചതിയാണിതെന്ന് അവന് തോന്നി.ഉള്ളുരുകിക്കൊണ്ട് അവൻ ഓരോ നിമിഷവും വരുണിനോട് മാപ്പ് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

അങ്ങനെ സദ്യയ്ക്ക് ശേഷം അവർ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.

രാത്രിയോടടുത്ത സമയം.

പുറത്ത് ചെറിയൊരു മഴക്കോളിനുള്ള സൂചനകൾ കാണിച്ചു കൊണ്ട് മഴപ്പാറ്റകൾ കൂട്ടത്തോടെ പറന്നുയർന്നു.

കറുത്തിരുണ്ട ആകാശത്ത് കൂടെ കൂടെ മിന്നലുകൾ ചിത്രപ്പണികൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

നല്ല തണുപ്പൻ അന്തരീക്ഷം.

കുളി കഴിഞ്ഞ് വന്ന ശേഷം ശ്രീക്കുട്ടി ഇറുകിയ ഒരു വൈറ്റ് കളർ ടോപും റോസ് കളർ ലെഗ്ഗിൻസും എടുത്തു ധരിച്ചു.

അതിലൂടെ തന്നെ അവളുടെ മുന്നഴകും പിന്നഴകും നന്നായി എടുത്തു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

താലിമാല അവളുടെ മാറോടങ്ങനെ പറ്റി പിടിച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ടവൽ കൊണ്ട് ഈറൻ നനവുള്ള മുടി ഉണക്കിക്കൊണ്ട് അവനു വേണ്ടിയുള്ള അവളുടെ കാത്തിരിപ്പ് നീണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഇടയ്ക്കിടെ വാതിലിലേക്ക് അവളുടെ ദൃഷ്ടി പതിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

ക്ലോക്കിൽ സമയം കൃത്യം 10 മണിയായതും റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ട് അരുൺ സംഭ്രമത്തോടെ കയറി വന്നു.

അവനെ കണ്ടതും ശ്രീ ബെഡിൽ നിന്നും പതുക്കെ എണീറ്റു.

അവളെ കണ്ടതും അരുൺ ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞു നിന്നു.

ശ്രീക്കുട്ടിയുടെ കത്തുന്ന സൗന്ദര്യവും കൂടാതെ മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടക്കുന്ന ഈറൻ മുടിയിഴകളും ചുരിധാറിനുള്ളിൽ വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ആകാര വടിവും മാറോട് പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന താൻ അണിയിച്ച തങ്കത്താലിയും ഒക്കെ ഒരു നോട്ടത്തിൽ കണ്ടപ്പോഴെ അരുണിന്റെ മനസ് ഒരു നിമിഷം പതറിപ്പോയി.

"ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം "

അവളിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്തു കൊണ്ട് അരുൺ പറഞ്ഞു.

അവളുടെ മറുപടിക്ക് കാക്കാതെ അവൻ ബാത്ത് റൂമിൽ കയറി വേഗം തന്നെ ഡോർ അടച്ചു.

ശ്രീക്കുട്ടി ഒരു ചിരിയോടെ അവന്റെ വരവിനായി കാത്തിരുന്നു.

അല്പ സമയം കഴിഞ്ഞതും അരുൺ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഒരു ലുങ്കിയും ബനിയനും ഇട്ടു കൊണ്ട് റൂമിന് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി.