Chapter Title : അരൂപി [ചാണക്യൻ]

ഉറക്കം വിട്ടെണീറ്റു.

അടുത്ത് കിടക്കുന്ന അരുണിനെ ഒന്നൂടി പുതപ്പിച്ച ശേഷം അവൾ ബാത്ത് റൂമിലേക്ക് കേറി.

ഒരു കുളി പാസാക്കിയ ശേഷം അവൾ ഒരു ടോപും പാൻറും എടുത്തിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

മരുമകൾ രാവിലെ തന്നെ അടുക്കളയിൽ വന്നു കേറിയതിൽ അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ജാനകിയമ്മ.

ചിന്മയിയും സമാന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.

"മോളെന്തിനാ ഇത്ര നേരത്തെയാക്കെ എണീറ്റേ?  കുറച്ചും കൂടി ഉറങ്ങായിരുന്നില്ലേ? "

"അത് സാരമില്ലമ്മേ നേരത്തെ എണീറ്റു
പോയി"

"അതെന്തേ ഇന്നലെ ഉറക്കം ശരിയായില്ലേ? "

ചിന്മയിടെ ചോദ്യം കേട്ട് ജാനകിയമ്മ ഒന്നു ഞെട്ടി.

ചോദിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് തനിക്ക് പറ്റിയ അബന്ധം ചിന്മയിക്ക് മനസിലായത്.

അമ്മയുടെ രൂക്ഷമായ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ വിളറി വെളുത്തു.

ശ്രീക്കുട്ടി ഒന്നും മനസിലാകാതെ ഇരുവരെയും മിഴിച്ചു നോക്കി.

"ഡീ ആ ചായ എടുത്ത് മോൾക്ക് കൊടുക്ക്.. മോള് കൊണ്ടുപോയി അരുണിന് കൊടുക്കട്ടെ"

അമ്മയുടെ ആജ്ഞ കേട്ടതും ചിന്മയി വേഗം തന്നെ ചൂട് ചായ കപ്പിലേക്ക് പകർന്ന ശേഷം ശ്രീക്കുട്ടിക്ക് കൈമാറി.

ചായക്കപ്പ് സന്തോഷത്തോടെ കൈകളിലേന്തിയ ശ്രീക്കുട്ടി തിരിച്ചു റൂമിലേക്ക് മന്ദം മന്ദം നടന്നു പോയി.

റൂമിലേക്ക് ചെന്നതും മൂടി പുതച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്ന അരുണിനെയാണ് അവൾ കണ്ടത്.

ചായക്കപ്പ് അവിടെ മേശയിൽ വച്ചശേഷം ശ്രീക്കുട്ടി അരുണിനെ വിളിച്ചുണർത്തി.

"ദാ അരുണേട്ടാ ചായ "

ശ്രീക്കുട്ടി ചായക്കപ്പ് അവന് നേരെ നീട്ടി.

"ഓഹ് താങ്ക്സ് "

ചായക്കപ്പ് കൈ നീട്ടി വാങ്ങി അരുൺ ചുണ്ടോട് ചേർത്തു.

ചൂട് ചായ ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ച ശേഷം അവൻ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

ഒരു നിമിഷം തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ പെരുമാറ്റം കണ്ട് അവളൊന്ന് പകച്ചു നിന്നു.

രാവിലെ തന്നെ ഏട്ടന് മുൻപിൽ കുളിച്ചൊരുങ്ങി വന്നു നിന്നത് തന്നെ ഒരു കംപ്ലിമെന്റ്റ് കിട്ടാനായിരുന്നു.

ഒരു കെട്ടിപ്പിടുത്തം കിട്ടുമെന്നും ആ മാറിൽ ഞെരിഞ്ഞമരുമെന്നും അവൾ വൃഥാ ചിന്തിച്ചുപോയി.

തെല്ല് നിരാശയോടെ ശ്രീക്കുട്ടി റൂം വിട്ട് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി.

ചിന്താഭാരത്തോടെ ഓരോ സ്‌റ്റെപ്സ് വീതം അവളിറങ്ങി.

സംഘർഷഭരിതമായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്.

നടന്നു നടന്നു അടുക്കളയിൽ എത്തിയത് പോലും അവളറിഞ്ഞില്ല.

ചിന്മയിടെ വിളിയാണ് അവളെ ചിന്തയിൽ നിന്നും