Chapter Title : അരൂപി [ചാണക്യൻ]

വേണ്ടി കുളിമുറിയിലേക്ക് അവർ  ഉന്തി തള്ളി വിട്ടു.

ശ്രീക്കുട്ടി കുളിക്കാൻ കേറിയ ശേഷം ജാനകിയമ്മയും ചിന്മയിയും പരസ്പരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾക്ക് കാവലിരുന്നു.

അവളെ ഒറ്റക്കാക്കിയിട്ട് പോകാൻ അവർക്ക് തോന്നിയില്ല.

ബാത്‌റൂമിൽ കേറി ടാപ് ഓപ്പൺ ചെയ്ത് ശ്രീക്കുട്ടി പിന്നെയും മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

വരുണിന്റെ ഓർമകൾ ഒന്നൊന്നായി അവളുടെ മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അവനുമായി ഒരുപാട് തല്ലു കൂടിയതും പിണങ്ങിയതും ഇണങ്ങിയതും ആരും അറിയാതെ ബൈക്കിൽ ലോങ്ങ്‌ ഡ്രൈവ് പോയതും ഇരുളിന്റെ മറവിൽ ചേർത്തു പിടിച്ചു തരുന്ന ചുടു ചുംബനങ്ങളും ഒക്കെ അവളുടെ മനസിനെ നോവായുണർത്തി.

വരുണിന്റെ ചുടു നിശ്വാസവും വെള്ളാരം കണ്ണുകളും ശ്രീക്കുട്ടിയെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഏട്ടന്റെ മാത്രം ഭാര്യയായിരിക്കുമെന്നും ഈ ശരീരം ഏട്ടന് മാത്രം ഉള്ളതായിരിക്കുമെന്നു വരുണിന് സത്യം ചെയ്തു നൽകിയത് ലംഘിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ കടുത്ത നിരാശയിലും വേദനയിലുമായിരുന്നു അവൾ.

അതിലുപരി അവളെ കൂടാതെ മറ്റൊരു  ലോകത്തേക്ക് ഒറ്റക്ക് പോയതിന്റെ പരിഭവവും.

എല്ലാം കൂടി ആലോചിച്ചു മുഴുത്ത ഭ്രാന്ത്‌ പിടിക്കുമെന്നു ശ്രീയ്ക്ക് തോന്നി.

എല്ലാവരും വരുണേട്ടന്റെ രൂപമുള്ള മറ്റൊരാളെ  തന്ന് പറ്റിച്ചു

ഇന്ന് എനിക്ക് ആരുമില്ല.

ഞാൻ അനാഥയാണ് മറ്റൊരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ വിധവ.

ഏട്ടൻ ഇല്ലാത്ത ഈ ലോകത്ത് ഇനി ഞാനും വേണ്ടെന്ന നിശ്ചയത്തോടെ അവൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ബ്ലേഡ് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ എടുത്തു.

വരുൺ ഇപ്പൊ തന്റെ കൂടെയില്ല എന്നുള്ള ചിന്ത മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തും തോറും അവൾക്ക് വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടി.

കരച്ചിൽ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി ശ്വാസം കിട്ടാതെ അവൾ പിടഞ്ഞു.

മരണത്തിനു മാത്രമേ തന്നെ ഈ വേദനകളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ പറ്റൂ എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അവൾ സ്വയമേവ ആ ബ്ലേഡ് ഇടതു കൈത്തണ്ടയിലേക്ക് ചേർത്തു വച്ചു.

കണ്ണുകൾ ബലമായി പൂട്ടി വച്ചു.

മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് അവൾ ഞരമ്പിലേക്ക് ബ്ലേഡ് പയ്യെ അടുപ്പിച്ചു.

മൊബൈൽ ഫോൺ തുടരെ തുടരെ ബെല്ലടിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് അരുൺ കണ്ണും തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് ഉറക്കത്തിൽ നിന്നുമെണീറ്റത്.

ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയതും അവൻ കണ്ടത് ചിന്മയിടെ 30 മിസ്സ്ഡ് കാൾസ് ആയിരുന്നു.

അല്പം സംഭ്രമത്തോടെ അവളുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്ത് അവൻ