Chapter Title : അരൂപി [ചാണക്യൻ]

ആത്മഗതം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നെടുവീർപ്പെട്ടു.

അതിനു ശേഷം കുളിക്കാനായി ബാത്‌റൂമിൽ കയറി.

അന്ന് രാത്രി വരെ ശ്രീയെ ഒറ്റക്ക് കിട്ടുവാൻ അരുൺ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പക്ഷെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും പരാജയത്തിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്തി.

അവളെ കാണാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ അടുക്കളയിൽ നൂഴ്ന്നു കയറാൻ നോക്കിയതും ചിന്മയി ചട്ടുകം കൊണ്ട് അവനെ ഓടിച്ചു.

ഒരു വഴിയുമില്ലാത്തതിനാൽ അരുൺ വെറുത ബെഡിലേക്ക് നീണ്ടു നിവർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് മിഴുങ്ങസ്യാ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

എത്രയും വേഗം രാത്രിയാകാൻ അവൻ കൊതിച്ചു.

അതേസമയം ഒച്ചു പോലെ ഇഴഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്തെയും പഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന നേരത്ത് മാത്രമാണ് അരുണിന് അവളെ ഒരു നോക്ക് കാണുവാൻ സാധിച്ചത്.

പക്ഷെ തന്റെ ഭാര്യയുടെ മുഖത്തു ഇപ്പോഴും ലജ്ജ വിട്ടു പോയിട്ടില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് വന്നതും അരുൺ ഒളി കണ്ണിട്ട് അവളെ നോക്കി.

ശ്രീക്കുട്ടി അത് കണ്ടിട്ട് അവന് ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു.

രണ്ടു പേരും ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിന് മറുപുറം ഇരുന്നുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു കഥ പറഞ്ഞു.

"അല്ലാ കെട്ടിയോനും കെട്ടിയോളും എന്താ ഉദ്ദേശം?  "

രണ്ടു പേരുടെയും കണ്ണുകൾ കൊണ്ടുള്ള കഥകളി കണ്ട് ചിരിയോടെ ചിന്മയി ചോദിച്ചു.

"ഏഹ് എന്താ ചേച്ചി? "

ശ്രീ പെട്ടെന്ന് സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നു ചോദിച്ചു.

"ആഹാ ഞാനിവിടെ ചോദിച്ചത് പോലും ഇവള് കേട്ടിട്ടില്ല... രണ്ടു പേർക്കും ഫുഡ് കഴിക്കണ്ടേ? "

"ആാാഹ് വേണം"

"എങ്കിൽ വേഗം കഴിക്ക്... എന്നിട്ട് എണീറ്റു പോ"

ചിന്മയി ശബ്ദത്തിന് കട്ടി കൂട്ടി പറഞ്ഞു.

"ഡാ ചെക്കാ ആ വായ അടച്ചു പിടിക്ക് അല്ലേൽ ഈച്ച കേറും"

അസ്ഥാനത്തുള്ള ചിന്മയിടെ കൗണ്ടർ കേട്ട് അരുണിന് അയ്യടാന്ന് ആയിപോയി.

ജാനകിയമ്മയും രാമനാഥനും ഇതൊക്ക എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന മട്ടിൽ കുലുങ്ങി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ ശേഷം അരുൺ വേഗം റൂമിൽ പോയി.

ശ്രീക്കുട്ടി ചിന്മയിടെ കൂടെ പാത്രം കഴുകി വയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുവായിരുന്നു.

പത്രങ്ങളൊക്കെ കഴുകി വച്ച ശേഷം അരി കഴുകിയിടാൻ പോയ ശ്രീയെ ചിന്മയി തടഞ്ഞു.

"വേഗം ചെല്ല് ചെല്ല് അവൻ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും"

"അയ്യോ ചേച്ചി ഞാനിത് ചെയ്തിട്ട് പൊക്കോളാം"

"എന്റെ