Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 11 [കബനീനാഥ്]

"

അജയ് എന്നിട്ടും അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചില്ല…

" നിനക്ക് മടുത്തു അല്ലേ……….?"

അവളുടെ ചോദ്യം വന്നു…

"അങ്ങനെ തോന്നുന്നുണ്ടോ അമ്മയ്ക്ക്… ? "

അജയ് ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും അവളുടെ മാറിൽ പിണച്ചു ചുറ്റി ചോദിച്ചു……

" ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നില്ല… ….,"

അവൾ മൃദുവായി ചിരിച്ചു……

" സങ്കടം വരുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ വന്ന് കിടക്കണം…… അല്ലാതെ വാതിലടച്ച് കരയുകയല്ല വേണ്ടത്.. "

" നിനക്ക് വിഷമമായി,അല്ലേ… ? "

" ഏയ്… ഞാൻ മനുഷ്യനല്ലല്ലോ… …."

" പിന്നെ… ….?"

"അതെനിക്കറിയില്ല… ഞാൻ ആരെയും പറ്റിച്ചിട്ടില്ല… അമ്മയെ പ്രത്യേകിച്ചും…"

" പോടാ… …. "

അവൾ പിന്നിലേക്ക് ശരീരമമർത്തി…

"സത്യം… ?"

"ആന്ന്………."

" ട്രൂ ലവ്……...........?"

" യാ.., അമ്മാ………. "

അഭിരാമി നിശബ്ദയായി…

"കണ്ണാ…"

ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് അവൾ വിളിച്ചു……

" പറയമ്മാ……. "

അജയ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ കവിളുരുമ്മി…

" ഇതിന്റെ അവസാനം എന്താകുമെന്ന് നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ…?"

"നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം എന്താണെന്ന് നമ്മൾക്ക് വല്ല ഊഹവും ഉണ്ടോ അമ്മാ… ?"

അജയ് മറുചോദ്യമെറിഞ്ഞു…

" അതില്ല………."

"എങ്കിൽ ലറ്റ്സ് സ്റ്റാർട്ട് നൗ……. "

"എന്ത്… ?"

അവൾ കുസൃതിയാൽ മുഖം തിരിച്ചു……

" കിസ്സ്……......"

അജയ് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒന്ന് നാക്കിനാൽ തൊട്ടു…

" പിണക്കമൊക്കെ അഭിനയം ആയിരുന്നു , അല്ലേ… ….?"

അവൾ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു…

" മുഴുവനായിട്ടല്ല…"

അവന്റെ കൈകൾ വിടർത്തി , അവളവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു…

" എനിക്ക് വിഷമമായി എന്നത് നേരാണ്… "

" എന്നാൽ വിഷമം മാറട്ടെ… "

അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു..

"മാറിയോ……….?"

" വിഷമം മാറി… ദാഹം…….?"

അവൻ ചിരിച്ചു…

" കണ്ണാ… ഇറ്റ്സ് നോട്ട് ലവ്.. ദിസ് ഈസ് ലസ്റ്റ്…"

അവൾ പരവശതയോടെ പറഞ്ഞു…

" കാമിക്കട്ടെ… ….?"

അവളെ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് അവൻ മിഴികളിൽ നോക്കി കാമാതുരനായി  ചോദിച്ചു……

" നോ… ……"

അവൾ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു……

"വൈ……….?"

" യു ആർ മൈ സൺ……"

"ബട്ട്, ആം