Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 2 [കബനീനാഥ്]

വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ചോദിച്ചു ...

" എന്ത് പറ്റി ....?"

" ഭിത്തിക്കും തണുപ്പെടാ ...."

കട്ടിലിൽ കിടന്ന പുതപ്പെടുത്ത് അവൾ ശരീരം മൂടി. മറ്റൊരു പുതപ്പെടുത്ത് അജയ്‌യും ശരീരം മറച്ചു ...

പുറത്ത് ചീവീടുകൾ കച്ചേരി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

" അജൂ ...."

"ഉം ...."

" പൊലീസൊക്കെ അറിഞ്ഞു കാണും ല്ലേ ...?"

"പിന്നെ അറിയാതിരിക്കുമോ ...?"

"ആകെ നാണക്കേടായി ...." അഭിരാമി ലജ്ജയോടെ പറഞ്ഞു ...

" അത് ഇപ്പോ ഓർത്തിട്ട് എന്തു കാര്യം ...?"

" ഞാനതൊന്നും ഓർത്തില്ലെടാ ...."

"അതാ ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് ...."

"എനിക്ക് സൗന്ദര്യമുണ്ടെന്നല്ലേ ...?"

അവൾ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു ...

"അല്ല, ബുദ്ധിയില്ലാന്ന് ...."

" പോടാ ..." അവൾ പുതപ്പിനകത്തിരുന്ന വലം കൈ എടുത്ത് അവന്റെ കവിളിലൊന്ന് പിച്ചി വിട്ടു ...

" നമ്മൾ നാടു വിട്ടു എന്നൊക്കെയായിരിക്കും പറയുന്നതല്ലേ ....?" അഭിരാമി ചോദിച്ചു..

" ഒളിച്ചോടീന്നായിരിക്കും ആ തള്ള പറഞ്ഞു നടക്കുന്നത് ... " ദേഷ്യത്തോടെ അജയ് പറഞ്ഞു ...

"നിനക്കെന്താ അവരോടിത്ര ദേഷ്യം ...? അവരൊരു പാവമല്ലേ ...?"

അമ്മിണിയമ്മയെ ഉദ്ദ്ദേശിച്ച് അവൾ ചോദിച്ചു ...

" എന്തോ എനിക്കവരെ ഇഷ്ടമല്ല...." അജയ് പറഞ്ഞു ...

" അവരെ ഇഷ്ടമല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ , അതോ എന്റെ കൂടെ ഒളിച്ചോടീന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണോ ...?"

" രണ്ടും ... " അവൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു ...

" അതെന്താടാ ഞാനത്ര മോശക്കാരിയാ....?"

"അങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ...."

" ഈ ആണുങ്ങളെല്ലാം ഇങ്ങനാ.. കുറച്ചു മുൻപേ ഞാൻ സുന്ദരിയാണെന്ന് പറഞ്ഞവനാ.... " അവൾ പിണക്കം ഭാവിച്ചു ...

"ബുദ്ധിയില്ലാത്തവൾ എന്നു കൂടി ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു .."

അവൾ മനസ്സിലാകാതെ അവനെ നോക്കി ...

"നിങ്ങളെന്റെ അമ്മയല്ലേ ...? അപ്പോൾ അവരങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ ...." അജയ് ഒന്നു നിർത്തി ...

അവളും അപ്പോഴാണ് ആ കാര്യം ആലോചിച്ചത് ...

ചീവീടുകളുടെ കച്ചേരി ഉച്ചസ്ഥായിലായിരുന്നു ...

" അല്ലെങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു ല്ലേ ...?"

കുറച്ചു നേരത്തെ ആലോചനയ്ക്കു ശേഷം