Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 2 [കബനീനാഥ്]

വലം കൈത്തലം കൊണ്ട് അവളുടെ ശിരസ്സിൽ പതിയെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു ...

" എന്നാലും ഞാൻ നിങ്ങളെ സമ്മതിച്ചു .... ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞൂന്ന് വെച്ച് ...."

"നീയല്ലേ ഈ കാട്ടുമുക്ക് കണ്ടുപിടിച്ചത് ...?"

"ഇപ്പോ എനിക്കായോ കുറ്റം ...?"

" ഞാനങ്ങനെ പറഞ്ഞൂന്ന് വെച്ച് നീയും കുറച്ചൊക്കെ ചിന്തിക്കണ്ടേ ....: ?"

"അതിനവിടെ വെച്ച് ഇങ്ങനെയൊന്നുള്ള കാര്യം എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..."

" ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോൾ ടൂറ് ആണോന്ന് നീയല്ലേ ചോദിച്ചേ ...?"

അവളും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല ...

"മതി ... മതി ... നാളെത്തന്നെ തിരിച്ചു പോയേക്കാം ... " അജയ് പറഞ്ഞു ...

" പോയേക്കാം ... "

അവളും സമ്മതിച്ചു ...

" നമ്മളെ കാണാനില്ലെന്ന് നാടു മുഴുവൻ പാട്ടായിക്കാണും ... അമ്മിണിയമ്മയല്ലേ ആള് ...."

അജയ് കസേരയിലേക്ക് ചാരി...

അടുത്ത നിമിഷം ആ ഓർമ്മയിൽ അഭിരാമിയുടെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു ...

" പൊലീസുകാരും അറിഞ്ഞു കാണും ... "

അജയ് പിറുപിറുത്തു ...

ഭീതിദമായ ഓർമ്മയിൽ അഭിരാമി നടുങ്ങി ...

"സ്ത്രീകൾക്ക് സൗന്ദര്യവും ബുദ്ധിയും ഒരുമിച്ച് ദൈവം കൊടുക്കില്ലാ എന്നത് സത്യമാണ് ... അല്ലേ അമ്മാ....?"

കസേരയിൽ നിന്ന് നിവർന്ന് അജയ് അവളെ നോക്കി ...

അവൻ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ അവൾ മനസ്സിലാക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും അജയ് അവളുടെയടുത്തു നിന്നും മാറിയിരുന്നു ...

" എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ലാന്ന് കരുതണ്ട ...."

അവനെ നോക്കി അവൾ കെറുവിച്ചു ...

എട്ടു മണിക്കു മുൻപേ ഇരുവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ...

ഭക്ഷണം അവിടെ ഉണ്ടാക്കി വെക്കരുത്