0%

Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 2 [കബനീനാഥ്]

എന്ന പാഠം കൂടി അവർ കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കി ...

മുഴുവനും തണുത്തു പോയിരുന്നു ...

പുറത്തെ ലൈറ്റ് മുഴുവനും ഓൺ ചെയ്തിട്ടാണ് അവർ കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയത് ...

നെരിപ്പോടിനരികെ ഒന്നു കൂടി ശരീരം ചൂടാക്കിയ ശേഷം അവർ എഴുന്നേറ്റു ...

" അജൂ ... "

അവളുടെ വിളി കേട്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞു ...

"മ്മക്ക് .. ഒരുമിച്ചു കിടക്കാം ട്ടോ ..."

"പേടിയാല്ലേ ...." അജയ് ചിരിച്ചു ...

" എനിക്കു പേടിയൊന്നുമില്ല ... നീ പേടിക്കണ്ടാന്ന് കരുതിയാ..."

"എനിക്ക് ഒരു പേടിയുമില്ല ...."

അജയ് അവൾക്കെതിരെയുള്ള മുറിയിലേക്ക് കയറാനൊരുങ്ങി ...

"വാടാ ... ഡിമാന്റിടാതെ ... "

പറഞ്ഞിട്ട് അവളവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു ...

അവനെ ഉന്തിത്തള്ളി കിടക്കയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ട ശേഷം വാതിലടച്ച് അവൾ തിരിഞ്ഞു ...

" എന്നെക്കൊണ്ടു വന്ന് കാട്ടുമൂലയിലിട്ടതും പോരാ, ഒറ്റയ്ക്ക് കിടത്താനും നോക്കുന്നു ... കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാത്തവൻ... "

അവനെ മറികടന്ന് അവൾ ഭിത്തി സൈഡിലേക്ക് കയറി.. അതുപോലെ തന്നെ തിരികെ തന്റെയരികിലേക്ക് നിരങ്ങി വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ചോദിച്ചു ...

" എന്ത് പറ്റി ....?"

" ഭിത്തിക്കും തണുപ്പെടാ ...."

കട്ടിലിൽ കിടന്ന പുതപ്പെടുത്ത് അവൾ ശരീരം മൂടി. മറ്റൊരു പുതപ്പെടുത്ത് അജയ്‌യും ശരീരം മറച്ചു ...

പുറത്ത് ചീവീടുകൾ കച്ചേരി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

" അജൂ ...."

"ഉം ...."

" പൊലീസൊക്കെ അറിഞ്ഞു കാണും ല്ലേ ...?"

"പിന്നെ അറിയാതിരിക്കുമോ ...?"

"ആകെ നാണക്കേടായി ...." അഭിരാമി ലജ്ജയോടെ പറഞ്ഞു ...

💬 Comments

View all comments