Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 2 [കബനീനാഥ്]

അടുത്തു..

വിരലുകൾ വിരലിൽ കോർത്തു ...

അമ്മയുടെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നത് അവൻ വിരലാലറിഞ്ഞു ...

അവളെ തന്റെ മുന്നിലേക്ക് അവൻ വലിച്ചു നിർത്തി ...

"താഴെപ്പോകുമോടാ ....?"

ഭയത്തോടെ അവൾ ചോദിച്ചു ...

" ഞാനില്ലേ മ്മാ കൂടെ ...."

അവളുടെ സ്വെറ്ററിനു മുകളിൽ വയറിനു മീതെ കൈ ചുറ്റി അവൻ തന്നിലേക്കടുപ്പിച്ചു ...

" എന്റെ അമ്മയെ ഞാനങ്ങനെ കളയോ ...?"

വീശിയ കാറ്റിൽ അവളുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് വിറ കൊണ്ടു ....

"കത്തി വെച്ച് കുത്താനുള്ള ധൈര്യമൊന്നും വേണ്ടല്ലോ താഴേക്കൊന്ന് നോക്കാൻ ... "

അവൻ പറഞ്ഞു ....

"സഹിക്കാൻ പറ്റാഞ്ഞിട്ടല്ലേടാ ...."

അവളുടെ സ്വരം പതറി...

"ആ കുത്തെങ്ങാനും സ്ഥാനം മാറി മർമ്മത്ത് കൊണ്ടിരുന്നെങ്കിലോ ....?"

"അജൂ ....." ഭീതിയോടെ അവൾ വിളിച്ചു...

" ഞാനും ഇതുപോലെ ഏതെങ്കിലും ഡേയ്ഞ്ചർ പോയിന്റിൽ ......"

"അജൂ ............"

പിന്നിലേക്ക് അവനെ ഇടിച്ചു കുത്തി അവൾ വിളിച്ചു ...

കാറ്റിന്റെ ഹുങ്കാരത്തിനു മുകളിൽ അവളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി ...

" അച്ഛന് പണം .... അമ്മയ്ക്ക് ഉള്ളത് നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രത.... ഒരു കൂടപ്പിറപ്പ് പോലുമില്ലാത്ത എന്നെ ആരെങ്കിലും ഓർത്തിരുന്നോ എന്നു പോലും സംശയമാണ് ... "

അജയ് യുടെ വാക്കുകളുടെ അടിയേറ്റ് അവൾ പുളഞ്ഞു ...

എത്ര നല്ല സന്തോഷകരമായ അവസരങ്ങളിലും അവൻ ദേഷ്യപ്പെടുന്നതും പൊടുന്നനെ സ്വഭാവം മാറുന്നതിനും കാരണം അവൾക്കു മനസ്സിലായിത്തുടങ്ങി ...

ബാല്യം മുതൽ തിളച്ചുമറിയുന്ന ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം അവനുള്ളിലിരുന്ന് പുകയുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി ....

ആകാശം ചുവന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു ...

"വലിയ ഹോസ്റ്റലുകളൊക്കെയായിരുന്നു അമ്മ എനിക്കു വേണ്ടി കണ്ടെത്തിയതും താമസിപ്പിച്ചതും ..."

മകന്റെ വാക്കുകൾക്കു മുൻപിൽ മറുപടിയില്ലാതെ താഴെ അഗാധതയും മുന്നിൽ ശൂന്യതയുമായി അവനു മുന്നിൽ അവൾ നിന്നു ...

"ഓരോ വെക്കേഷനും ഓരോരുത്തരുടെ പേരന്റ്സ് കൂട്ടാൻ വരുമ്പോൾ ഞാനും അമ്മയെ പ്രതീക്ഷിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു ...."

ഇരുപതു വർഷത്തിനിടയ്ക്ക് അവന് അവളെ തനിച്ചു കിട്ടിയ അവസരം ....

പക്വതയും പാകവും വന്ന മനസ്സ് ....

മാതാപിതാക്കൾ ജീവിച്ചിരിക്കെ അനാഥത്വം പേറേണ്ടി വന്നവന്റെ സങ്കടം അത്തരമൊരു അവസ്ഥയിൽ