Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 2 [കബനീനാഥ്]

ജോലിക്ക് സ്ത്രീകളെ നിർത്താനെളുപ്പമാ....."

അജയ് സീലിംഗിലേക്ക് നോക്കി ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു ...

"സ്വർണ്ണത്തിന്റെയോ സൗന്ദര്യത്തിന്റെയോ കാര്യം എടുത്തിട്ടാൽ മതി .... മാസങ്ങളോളം ഊണും ഉറക്കവും ഇല്ലാതെ നിന്നോളും...."

" മതിയെടാ എന്നെ തിന്നത് .....?"

അവൾ ദേഷ്യം ഭാവിച്ചു ....

" ഞാനൊരു പാവം ആയതുകൊണ്ടല്ലേ ഇതൊക്കെ കേട്ടു കിടക്കുന്നത് ... "

" അത്ര പാവമൊന്നുമല്ല ....."

" അതെന്താ ....?"

"പാവങ്ങളാണോ കയ്യിൽ പിച്ചാത്തിയുമായി നടക്കുന്നത്..?"

"അജൂ .... നീയാ കാര്യം വിട്....."

രാജീവിലേക്ക് സംസാരം വന്നതും അവൾ പറഞ്ഞു...

അജയ് അവൾക്കരികിലേക്ക് നീങ്ങിക്കിടന്നു ....

" അമ്മാ....."

"ഉം ... " അവളൊന്നു മൂളി ....

" അച്ഛനെന്നോട് സ്നേഹമൊന്നുമില്ല .... അന്നാ കുത്ത് മാറിപ്പോയാൽ എനിക്കീ ലോകത്ത് സ്വന്തമെന്ന് പറയാൻ ആരാ ഉള്ളത് എന്ന് ഓർത്തിരുന്നോ ....?"

അഭിരാമിയുടെ ഹൃദയത്തെ ഭയം ഗ്രസിച്ചു തുടങ്ങി ....

" ഒരാൾ ഇല്ലാതായി ... ഒരാൾ ജയിലിലും ... അജയ് ആണല്ലേ .... അവൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ജീവിച്ചോളും ... അല്ലേ....?"

അവന്റെ കണ്ഠം ഇടറിത്തുടങ്ങിയത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു ....

" ഒരു ദിവസമെങ്കിൽ ഒരു ദിവസം .. നിങ്ങളുടെ നെഞ്ചിൽ , കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങാനാ ഓരോ വെക്കേഷനും ഞാൻ ഓടി വന്നിരുന്നത് ...."

അഭിരാമി വരണ്ട തൊണ്ട, ഉമിനീരിറക്കി നനച്ചു...

"സത്യത്തിൽ ഞാനല്ലേ , അമ്മാ പാവം ......?"

അജയ് വിങ്ങലോടെ കിടക്കയിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി ...

മാതൃവാത്സല്യത്താൽ വലം കൈ കൊണ്ട് അവളവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു ....

" അജൂ .... കരയല്ലേടാ ..."

അവന്റെ ഇടം കൈ എടുത്ത് അവൾ തന്റെ പുറത്തേക്കിട്ടു, അവനെ ചേർത്തു പിടിക്കാനായി വലം കൈ കൊണ്ട് അവന്റെ തല തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവൾ ചേർത്തു ...

"കരയല്ലേടാ ....."

പുതപ്പെത്താത്ത തന്റെ ടോപ്പിനു മുകളിൽ, നെഞ്ചിലേക്ക് അവൾ അവന്റെ മുഖം ഇറുകെ അടുപ്പിച്ചു ...

അവന്റെ മൂർദ്ധാവിൽ മുകർന്നും മുടിയിഴകളിൽ തലോടിയും അവളവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു...

ഗൗരവവും , ദേഷ്യവും വാശിയും അജയ് ചില സമയങ്ങളിൽ മാത്രം എടുത്തണിയുന്ന മുഖാവരണം