Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 4 [കബനീനാഥ്]

"

"എന്നാൽ നോക്കി…… അങ്ങനെ തന്നെ കരുതിക്കോ… "

അജയ് അവളിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാറി നിന്നു..

മുകളിലും താഴെയുമായി ചെറിയ മൊട്ടക്കുന്നുകളും ഗോവണിയടിച്ച ഏറുമാടങ്ങളും അവൻ കണ്ടു……

അപ്പുറം റിസർവ്വ് ഫോറസ്റ്റാകാമെന്ന് മരങ്ങളുടെ വലുപ്പം കണ്ടപ്പോൾ അവനൂഹിച്ചു……

പുല്ലു നിറഞ്ഞ ചെരിവിലൂടെ കുട്ടികൾ ഊർന്നിറങ്ങിക്കളിക്കുന്നത് കൗതുകത്തോടെ അവൻ നോക്കി നിന്നു…

" ഇവിടെത്തന്നെ നിന്നാൽ മതിയോ…?"

അഭിരാമി അവന്റെ പിന്നിൽ വന്നു ചേർന്നു നിന്നു…

" ഓടിയാലോ…….?"

അജയ് അസ്തമിക്കാത്ത ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു……

"എന്തൊരു മനുഷ്യനാപ്പാ ഇത്… ഒരു തമാശ പോലും പറയാൻ പറ്റാത്ത പോലെ ."

അഭിരാമി കെറുവിച്ച് അവന്റെ മുന്നിൽക്കയറി നിന്നു …

" ഇത് ഞാൻ കണ്ടതാ… കാണത്തത് നോക്കട്ടെ… മാറി നിൽക്ക്… "

അജയ് പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായി വരാൻ അഭിരാമിക്കു സമയം വേണ്ടി വന്നു……

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും പതിയെ മാറി……

അഭിരാമിക്കത് ഫീൽ ചെയ്തു എന്നവന് മനസ്സിലായി ……

"അമ്മാ………. "

അവൾ വിളി കേട്ടില്ല …

അജയ് ബലംപ്രയോഗിച്ച് അവളെ വലിച്ചു നെഞ്ചിലേക്കിട്ടു …

ചുറ്റുപാടും മിഴികൾ പായിച്ച് അഭിരാമി അവനോടൊട്ടി …

"അമ്മ അടുത്തുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ ആരെ നോക്കാനാ…….?"

"അതെന്താ…?"

"അമ്മ സുന്ദരിയല്ലേ.. വട്ടവടയേക്കാൾ, ഇപ്പോഴിതാ കാന്തല്ലൂരിനേക്കാൾ സുന്ദരി… "

" പോടാ …"

" സത്യം… "

അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല…

"അമ്മയുടെ സൗന്ദര്യമൊന്നും ഇവിടെയുള്ള ആരിലും ഞാൻ കണ്ടില്ല… "

" ഞാൻ മറിഞ്ഞു വീഴുമോ നിന്റെ തള്ളു കേട്ടിട്ട്……. ? "

" എന്നാലിനി ഞാൻ പറയുന്നില്ല…….."

അജയ് അവളിൽ നിന്നും പതിയെ വിടർന്നു……

" പറയെടാ… കേൾക്കട്ടെ… ഒരു രസമല്ലേ… "

അവൾ പിന്നിലേക്ക് കയ്യിട്ട് അവന്റെ കയ്യിൽ കോർത്തു…

"അങ്ങനെയിപ്പോൾ കേട്ട് സുഖിക്കണ്ട ."

താഴെ, മലഞ്ചെരുവിൽ വലിയ തിരക്കില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് രണ്ട് കമിതാക്കൾ "ടൈറ്റാനിക്ക് " കളിച്ചു നിൽക്കുന്നത് അജയ് കണ്ടു…

" അതു കണ്ടോ അമ്മാ…… ?"

" ഞാൻ കണ്ടു…… എന്താ നിനക്കങ്ങനെ നിൽക്കണോ… ?"

" നിൽക്കണം … പക്ഷേ, ആളെവിടെ…