Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]

അഭിരാമിയുടെ വലം കൈയ്യിലേക്ക് ഇടം കൈ മുറുക്കി അവൻ മുന്നോട്ടു ചുവടു വെച്ചു…

വഴിയറിയാത്തവന് സൂര്യൻ മാത്രമാണ് ആശ്രയം…

നാലു ചുവട് മുന്നോട്ടു വെച്ചതും കരിയിലകൾക്കിടയിലൂടെ ഒരു പാമ്പിഴഞ്ഞു പോകുന്നത് അവൻ ഉൾക്കിടിലത്തോടെ കണ്ടു……….

അമ്മ ഭയക്കാതിരിക്കാൻ അവൻ മിണ്ടിയില്ല.

വൻമരങ്ങൾക്കിടയിൽ കുറ്റിപ്പുല്ലുകളല്ലാതെ കാടുകയറിപ്പിടിച്ചിരുന്നില്ല …

അളവെടുത്ത് നിരയായി വച്ചു പിടിപ്പിച്ചതു പോലെയുള്ള വൻമരങ്ങളുടെ കുടക്കീഴിൽ അവർ യാത്ര തുടർന്നു……

പൊതുവേ നടന്നു ശീലമില്ലാത്ത അഭിരാമി പത്തു മിനിറ്റിനകം തളർന്നിരുന്നു …

വിശപ്പും ദാഹവും ഉറക്കക്ഷീണവും അതിന് ആക്കം കൂട്ടി എന്നു വേണം പറയാൻ …

മുൾപ്പടർപ്പുകളിൽ ചുരിദാർ കൊളുത്തി പല തവണ അവൾ വീഴാൻ പോയി…

പതിനഞ്ചാം മിനിറ്റിൽ അവന്റെ കൈ വിടുവിച്ച് അവൾ വനമദ്ധ്യേ നിന്നു…

" എനിക്കു വയ്യ… …. നീ പൊയ്ക്കോ… "

ഗദ്ഗദവും സങ്കടവും തിക്കു മുട്ടിയ വാക്കുകൾ അവളിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നു..

അജയ് അമ്പരന്ന് അവളെ നോക്കി…

അമ്മ ക്ഷീണിതയാണെന്ന് അവൻ കണ്ടു…

" പത്തു മിനിറ്റു കൂടി അമ്മാ……… "

അവൻ അവളെ നോക്കി കെഞ്ചി…

പാമ്പിനെ കണ്ട കാര്യം അവനോർത്തു……

അവളുടെ ശരീര ഭാഷ അവനിലെ നഴ്സിംഗ് വിദ്യാർത്ഥി സൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ചു……

അജയ് അവളുടെ നേരെ കൈനീട്ടി..

മടിയോടെ അവൾ കൈ, അവന്റെ കയ്യിൽ കോർത്തു……

വീണ്ടും നടപ്പു തുടങ്ങി…….

ഇഴഞ്ഞെന്ന പോലെയായിരുന്നു അഭിരാമിയുടെ നടപ്പ്…

ഇതേ രീതിയിൽ പോയാൽ രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ടു പോലും പുറത്തെത്താൻ കഴിയില്ലായെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി…

മനസ്സ് എത്തുന്നിടത്ത് ശരീരം എത്താത്ത അവസ്ഥ…

വീണ്ടും പത്താം മിനിറ്റിൽ അഭിരാമി