Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]

നിന്നു…

ഇത്തവണ അവൾ പുല്ലിലേക്ക് കുഴഞ്ഞിരിക്കുകയാണുണ്ടായത്……

സങ്കടവും ദേഷ്യവും അജയ്ക്ക് ഒരുമിച്ചു വന്നു…

"ഇങ്ങനെ സങ്കടത്തിലാക്കരുതമ്മാ… "

" നീ പൊയ്ക്കോടാ… "

ശ്വാസം വലിച്ചു വിടുന്നതിനിടയിൽ അവൾ നിലത്തേക്കു നോക്കിപ്പറഞ്ഞു……

"അങ്ങനെയാണോ ഞാൻ പറഞ്ഞത്… ?"

അജയ് കാൽമുട്ടുമടക്കി അവളുടെ അരികത്തിരുന്നു..

" ഈ കാട്ടിൽ നിന്ന് ഇരുട്ടുന്നതിനു മുൻപ് രക്ഷപ്പെടണ്ടേ നമുക്ക്..?"

" നിക്ക് വയ്യ… …. "

അവളത്രയും മാത്രം പറഞ്ഞു……

അജയ് അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖമുയർത്തി…

അമ്മയുടെ സജലങ്ങളായ മിഴികൾ അവൻ കണ്ടു…

അവന്റെ ഹൃദയം ഒന്നു പിടഞ്ഞു…….

" കുറച്ച് വെള്ളം കിട്ടോ… ….?"

അഭിരാമിയുടെ ചോദ്യം അവന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറി…

അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല…

പരിചാരകരും സേവകരും തറവാട്ടു മഹിമയും ചേർന്ന കോടീശ്വരിയുടെ  സ്വരമാണ് ആ കേട്ടതെന്ന് , ദാഹമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും വിശ്വസിക്കാൻ അവന് പ്രയാസം തോന്നി…

ബാഗിൽ പണമുണ്ട്… ….

കടലാസിന്റെ വിലപോലും ഇല്ല… ….

അവളുടെ കിതപ്പാറും വരെ അവൻ കാത്തു……

അജയ് പിന്നിൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന തന്റെ ബാഗ് മുൻവശത്ത് വയറിനു മീതെ തൂക്കി…

അവൾക്കു മുന്നിലായി അവൻ ചെന്നിരുന്നു..

" കയറ്………. "

അവൻ പറഞ്ഞു…

അഭിരാമി നിറമിഴികളോടെ അവനെ നോക്കി…

" കയറമ്മാ… …. "

അവനവളെ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി..

അഭിരാമി അവന്റെ കഴുത്തിനു താഴെ കൈകൾ വട്ടം ചുറ്റി, അവന്റെ പുറത്ത് കമിഴ്ന്നു കിടന്നു.

അവളുടെ ഇരുതുടകളും പിന്നിലേക്ക് കയ്യിട്ട് ചേർത്തു പിടിച്ച് അജയ് നടപ്പു തുടങ്ങി……

കയറ്റമൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ അത്യാവശ്യം വേഗത്തിലായിരുന്നു അവന്റെ നടപ്പ്…….

"വെയ്റ്റുണ്ടോടാ… ?"