Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]

അവൻ ചെറുതായി കിതക്കുന്നതറിഞ്ഞ് അവൾ ക്ഷീണിച്ച സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു……

"ഉണ്ടെങ്കിൽ…..?"

" ഞാൻ ഇനി കുറച്ചു നടക്കാം…… "

ഉടൻ തന്നെ അജയ് നിന്നു…

അവന്റെ പുറത്തു കൂടി നെഞ്ചുരച്ച് അവൾ നിലത്തു കാൽ കുത്തി.

"നടക്കാമോ… ….?"

അജയ് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ചോദിച്ചു …

" പറ്റുന്ന പോലെ… "

അവൾ പറഞ്ഞു…

"വയ്യെങ്കിൽ എടുക്കാം… "

" നീയും ക്ഷീണിച്ചില്ലേ…? "

" അത് സാരമില്ല… "

അവൻ വീണ്ടും അവളെ പുറത്ത് കയറ്റാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവൾ തടഞ്ഞു…

" ഞാൻ നടക്കാം.."

പിന്നെ അഭിരാമി നടന്നു തുടങ്ങി…

തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയാണ് അമ്മ നടക്കുന്നത് എന്ന് അജയ്ക്ക് മനസ്സിലായി…

സൂര്യപ്രകാശത്തിനു ചൂടേറിത്തുടങ്ങി…

വിശപ്പിനേക്കാളേറെ ദാഹം ഇരുവരെയും വലച്ചു തുടങ്ങി……

" ഇതു തന്നെയാണോടാ വഴി… ?"

നടത്തത്തിന്റെ അന്ത്യം കാണായ്കയാൽ അഭിരാമി ഒരു വേള കിതപ്പോടെ നിന്ന് ചോദിച്ചു……

" കഴിഞ്ഞയാഴ്ച ഞാൻ വന്നത് ഈ വഴിക്കായിരുന്നു…… "

അജയ് പിറുപിറുക്കുന്നതു പോലെ പറഞ്ഞു.

അഭിരാമി പിന്നെ മിണ്ടാൻ പോയില്ല..

അരമണിക്കൂർ നടത്തം കഴിഞ്ഞു…

ഏതോ കാട്ടുചോലയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും ഇരുവരും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി……

വെള്ളം….....!

ഒറ്റയടിക്ക് ഇരുവരുടെയും ദാഹം ഇരട്ടിയായി…

കാലുകൾ നീട്ടി വലിച്ച് ഇരുവരും വേഗത്തിൽ നടന്നു……

അതൊരു ചോല തന്നെയായിരുന്നു……

ചെറിയൊരു കൈത്തോട്……

ചുറ്റും കാട്ടു കൂവച്ചെടിയും മുൾപ്പടർപ്പുകളും കൊണ്ട് ചോലയിലേക്ക് അടുക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചില്ല…

അജയ് മുകളിലേക്ക് സൂര്യനെ ഒന്നു നോക്കി…

സൂര്യൻ ചതിച്ചില്ലെങ്കിൽ തങ്ങൾ ശരിയായ ദിശയിൽ തന്നെ ആയിരിക്കാം എന്ന് ഒന്നുകൂടി