Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]

വീഴ്ച പേടിക്കണ്ട..

"അമ്മാ…"

അജയ് വിളിച്ചു.

"നീ മിണ്ടണ്ട… എന്തിനും ഏതിനും ദേഷ്യമല്ലേ… ?"

"നമുക്കിവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണ്ടേ അമ്മാ……? "

" ദേഷ്യപ്പെട്ടാൽ രക്ഷപ്പെടുമോ… ?"

അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…

" എനിക്കറിയാം എന്നെ കണ്ടു കൂടാഞ്ഞിട്ടാണ് നീ ദേഷ്യപ്പെടുന്നതെന്ന്… "

"അങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞോ… ?"

"പറയണ്ടല്ലോ… കാണിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ മനസ്സിലാകുമല്ലോ… "

" അതമ്മ നടക്കാഞ്ഞിട്ട് ദേഷ്യം വന്നൂന്ന് നേരാ.."

"എനിക്ക് വയ്യാത്തതു കൊണ്ടല്ലേ… "

അജയ് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല..

"എന്നെ കളഞ്ഞിട്ടു പൊയ്ക്കോളാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ……. "

വാക്കുകളുടെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി……

അജയ് കൈ ചുറ്റി അവളെ മാറോടു വലിച്ചു ചേർത്തു.

"വല്യ  സ്നേഹമൊന്നും കാണിക്കണ്ട… "

അവൾ അടുക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല…

" കാണിച്ചാൽ… ….?"

" നിനക്കെന്നോട് ഒരു സ്നേഹവുമില്ലാന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ട്……"

അജയ് മുഖം നിരക്കി അവളുടെ പിൻകഴുത്തിൽ ഒരുമ്മ വെച്ചു …

ഇത്തവണ അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല…

"സ്നേഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടാ അവൻമാരെ തല്ലിയിട്ട് , രക്ഷപ്പെടുത്തിയത്…… ? സ്നേഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ ഞാൻ എടുത്ത് കൊണ്ട് ഇവിടം വരെ എത്തിച്ചത്…… ?"

"അത് നിനക്കും രക്ഷപ്പെടണ്ടേ…? "

" എനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ ആണെങ്കിൽ ബാംഗ്ലൂർ നിന്നാൽപ്പോരായിരുന്നോ..?"

അഭിരാമി ഒന്നും പറയാതെ അവന്റെ ചുമലിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു .

"ഇനി പറ എനിക്ക് സ്നേഹമുണ്ടോ… ?"

" എനിക്ക് നിന്റെ ചില സമയത്തെ ദേഷ്യമാ പിടിക്കാത്തത്… "

അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിടർന്നു…

"ആ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഇവിടെ വരെ എത്തി എന്ന് കരുതിക്കോ… "

തന്നെ നടത്തിക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ മനപ്പൂർവ്വം ദേഷ്യം നടിച്ചതാകാമെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി….

" അമ്മയ്ക്കാരാ ഉള്ളത്…… ?"

അവൾ സംശയത്തോടെ തല മുകളിലേക്ക് ചെരിച്ചു……

" നീ… "

" എനിക്കാരാ ഉള്ളത്…?"

" ഞാൻ… "

" അപ്പോഴെന്തിനാ പിണങ്ങുന്നത്…… ?"

" വെറുതെ… …. അല്ലേ… "

" അല്ല… സ്നേഹം കൊണ്ട്… "

അഭിരാമി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കി ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു……

"അമ്മയെന്റെ കാമുകിയല്ലേ… ?"

അജയ്