Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]
അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മിഴികളടച്ചു.
ഒരു പുഞ്ചിരി അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് നേർത്ത നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവൻ കണ്ടു…
അജയ് മുഖം കുനിച്ച് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു…
"അമ്മക്കാമുകി……. "
"പോടാ… …. അമ്മയെ ആണോ കാമുകിയാക്കുന്നത്… ?"
അവൾ എടുത്തണിഞ്ഞ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു……
"അപ്പോൾ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതോ പ്രേമിച്ചോളാൻ… "
" അതപ്പോഴൊരു രസം… "
അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
"ഓഹോ… "
നിരാശ ഭാവിച്ച് അവൻ മരത്തിലേക്ക് തന്നെ ചാരി…
"ആ കാലാവസ്ഥയും പ്രകൃതി രമണീയതയും കാമുകീകാമുകൻമാരെയുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനങ്ങു പറഞ്ഞു പോയതല്ലേ … "
അവൾ പറഞ്ഞു……
അജയ് അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല…….
"നീ പിണങ്ങിയോ… ?"
അവൾ മുഖം ചെരിച്ചു ചോദിച്ചു.
" എന്തിന്… ?"
മറുപടിയായി അവൾ അവന്റെ തല കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചു താഴ്ത്തി തന്റെ വായക്കരികിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു..
" പ്രേമിക്കണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞതിന്…"
"ബാംഗ്ലൂര് നല്ല മണി മണി പോലത്തെ പിള്ളേർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നോട്…… മേലാൽ കൺവെട്ടത്തു കാണരുതെന്ന് … എന്നിട്ടു ഞാൻ കുലുങ്ങിയിട്ടില്ല …… പിന്നെയാ… "
"അച്ചോടാ… …. "
പറഞ്ഞിട്ട് അഭിരാമി ചിരി തുടങ്ങി ..
"നിനക്ക് പ്രേമിക്കാനത്രയ്ക്ക് കൊതിയാ…… ?
തിരിഞ്ഞവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി…
"സ്നേഹം കിട്ടാനും കൊടുക്കാനും ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആരാണുള്ളതമ്മാ… ?"
അവന്റെ സ്വരത്തിലെ വേദന അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു..
അവൾ നിവർന്ന്, അവനഭിമുഖമായി, അവന്റെ മടിയിലേക്കിരുന്നു..
" കൊടുക്കാൻ സ്നേഹം ഒരുപാടുണ്ടോ…?"
"ഉണ്ടെങ്കിൽ… ….?"
അജയ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി……
" എടുക്കാൻ ആളുണ്ട്…"
അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ഭാവം വിരിഞ്ഞത് അവൻ കണ്ടു…
" എന്ത് വില വരും……?"
അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമണച്ചു……
" ഈ നെഞ്ചിടിപ്പിനോളം വില… "
അവളുടെ മുഖത്തിനിടയിലൂടെ കൈ നിരക്കിക്കയററി അവൻ തന്റെ ഹൃദയം തൊട്ടു കാണിച്ചു…
അഭിരാമിയുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് കുതികുത്തി……
അമ്മ - മകൻ ബന്ധം ഒന്നു മാത്രമാണ് തന്നെ പുറകോട്ടു വലിക്കുന്ന ഒരേയൊരു കാര്യം എന്ന് അഭിരാമി തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു……
അതൊരു വിറയലാണ്.. ആ ബന്ധത്തിന്റെ
💬 Comments
View all comments