0%

Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]

അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മിഴികളടച്ചു.

ഒരു പുഞ്ചിരി അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് നേർത്ത നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവൻ കണ്ടു…

അജയ് മുഖം കുനിച്ച് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു…

"അമ്മക്കാമുകി……. "

"പോടാ… …. അമ്മയെ ആണോ കാമുകിയാക്കുന്നത്… ?"

അവൾ എടുത്തണിഞ്ഞ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു……

"അപ്പോൾ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതോ പ്രേമിച്ചോളാൻ… "

" അതപ്പോഴൊരു രസം… "

അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"ഓഹോ… "

നിരാശ ഭാവിച്ച് അവൻ മരത്തിലേക്ക് തന്നെ ചാരി…

"ആ കാലാവസ്ഥയും പ്രകൃതി രമണീയതയും കാമുകീകാമുകൻമാരെയുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനങ്ങു പറഞ്ഞു പോയതല്ലേ … "

അവൾ പറഞ്ഞു……

അജയ് അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല…….

"നീ പിണങ്ങിയോ… ?"

അവൾ മുഖം ചെരിച്ചു ചോദിച്ചു.

" എന്തിന്… ?"

മറുപടിയായി അവൾ അവന്റെ തല കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചു താഴ്ത്തി തന്റെ വായക്കരികിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു..

" പ്രേമിക്കണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞതിന്…"

"ബാംഗ്ലൂര് നല്ല മണി മണി പോലത്തെ പിള്ളേർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നോട്…… മേലാൽ കൺവെട്ടത്തു കാണരുതെന്ന് … എന്നിട്ടു ഞാൻ കുലുങ്ങിയിട്ടില്ല …… പിന്നെയാ… "

"അച്ചോടാ… …. "

പറഞ്ഞിട്ട് അഭിരാമി ചിരി തുടങ്ങി ..

"നിനക്ക് പ്രേമിക്കാനത്രയ്ക്ക് കൊതിയാ…… ?

തിരിഞ്ഞവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി…

"സ്നേഹം കിട്ടാനും കൊടുക്കാനും ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആരാണുള്ളതമ്മാ… ?"

അവന്റെ സ്വരത്തിലെ വേദന അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു..

അവൾ നിവർന്ന്, അവനഭിമുഖമായി, അവന്റെ മടിയിലേക്കിരുന്നു..

" കൊടുക്കാൻ സ്നേഹം ഒരുപാടുണ്ടോ…?"

"ഉണ്ടെങ്കിൽ… ….?"

അജയ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി……

" എടുക്കാൻ ആളുണ്ട്…"

അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക ഭാവം വിരിഞ്ഞത് അവൻ കണ്ടു…

" എന്ത് വില വരും……?"

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമണച്ചു……

" ഈ നെഞ്ചിടിപ്പിനോളം വില… "

അവളുടെ മുഖത്തിനിടയിലൂടെ കൈ നിരക്കിക്കയററി അവൻ തന്റെ ഹൃദയം തൊട്ടു കാണിച്ചു…

അഭിരാമിയുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് കുതികുത്തി……

അമ്മ - മകൻ ബന്ധം ഒന്നു മാത്രമാണ് തന്നെ പുറകോട്ടു വലിക്കുന്ന ഒരേയൊരു കാര്യം എന്ന് അഭിരാമി തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു……

അതൊരു വിറയലാണ്.. ആ ബന്ധത്തിന്റെ

💬 Comments

View all comments