Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]

"

"അതെന്താ… ?"

അവനും ചിരിച്ചു തുടങ്ങി….

"എനിക്കറിയാമെന്ന് നിനക്കറിയാം …… നിനക്കറിയാമെന്ന് എനിക്കറിയാമെന്നും നിനക്കറിയാം… "

" അതങ്ങനെയല്ല…"

അവൻ ചിരി നിർത്താതെ പറഞ്ഞു…

"എന്നാൽ നീ പറ…"

" ഞാനും അത് മറന്നു…… "

പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ , തന്റെ മടിയിലിരിക്കുന്ന അവളുടെ നിതംബഭാരത്തിലൊന്നു തഴുകി …

"ഇതങ്ങനെ ആരുടെ മുന്നിലും കാണിക്കണ്ട…"

"നിന്റെയാ കുരുട്ടുബുദ്ധി മനസ്സിലായതു കൊണ്ടാണല്ലോ ഞാൻ മാറ്റി വാങ്ങിയത് …"

അവളും ചിരിച്ചു..

അജയ് അവളുടെ നിതംബത്തിൽ തഴുകുകയും ചെറുതായി പിച്ചുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.....

"ഇരുപത്തിമൂന്നോ ഇരുപത്തിനാലോ സ്റ്റെപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു… "

അഭിരാമി പറഞ്ഞു വരുന്നത് അവന് മനസ്സിലായില്ല……

" നാലെണ്ണം ഞാൻ തനിയെ കയറി… "

അജയ് അപകടം മണത്തു തുടങ്ങി……

"ബാക്കി , പത്തൊൻപതോ, ഇരുപതോ…"

അവൾ പൂർത്തിയാക്കും മുൻപേ , അജയ് അവളുടെ ചന്തികളുടെ മുകളിൽ നിന്ന് കയ്യെടുത്തു……

" നീ എന്തിനാ കൈ മാറ്റിയത്…… ?"

"എവിടുന്ന് ….?"

അവൻ അജ്ഞത നടിച്ചു…

" നീ കൈ വെച്ചതെവിടാ … ?"

"ആ… ഞാനോർക്കുന്നില്ല………. "

" തെമ്മാടി…… നുണ പറയുന്നോ… ?"

അവൾ കളിയായി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരിടി കൊടുത്തു……

"സത്യമാന്ന് … "

അവൻ വിളറിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു……

"അത്രയും ഞെക്കിയിട്ടും നിനക്ക് മതിയായില്ലേ..?"

അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു ചോദിച്ചു …

" ങ്ങൂഹും… "

"അതെന്താ..?"

"എന്തോ ഒരു അട്രാക്ഷൻ അതിനുണ്ട്…… "

അവൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..

"അട്രാക്ഷനോ… ?"

അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞു…

" ആന്ന്… "

"എന്താന്ന് പറയെടാ.."

"അതെങ്ങനാ ഞാൻ പറയുക…… ?"

" ചെയുന്നതിന് കുഴപ്പമില്ല……പറയുന്നതിനേ കുഴപ്പമുള്ളൂല്ലേ … ?"

" ഞാനത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെയ്തതല്ലല്ലോ… "

" അറിഞ്ഞു കൊണ്ടല്ലാ……….?"

അവൾ മുഖമുയർത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി..

" കുറച്ചൊക്കെ… …. "

അജയ് അവളുടെ നോട്ടം എതിരിടാനാവാതെ മുഖം താഴ്ത്തി …

" ഇനി പറ.., എന്താ അട്രാക്ഷൻ … ?"

അവളുടെ സ്വരം കാറ്റൂതുന്നതു