Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]

ലഡ്ഡു വിഴുങ്ങി…

കവറിലെ പച്ചവെള്ളവും കുടിച്ച് പലകയ്ക്കു മുകളിൽ ഇരുവരും മിണ്ടാതെയിരുന്നു……

തണുപ്പ് കയറിത്തുടങ്ങി……

ഉയരത്തിലായതിനാൽ കാറ്റ് ശല്യമായിരുന്നു…

പതിവു പോലെ ചീവീട് കച്ചേരി തുടങ്ങി ..

കീറിത്തൂങ്ങിയ ടാർപ്പായ കാറ്റടിച്ച് ശബ്ദത്തോടെ വിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു……

" നാളെ എത്തുമായിരിക്കും ല്ലേ…? "

അവൻ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നതു കണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു……

" നടന്നാലെത്തും………. "

അവൻ പറഞ്ഞിട്ട് ബാഗ് തലയിണയാക്കി വളഞ്ഞു കിടന്നു…

അവൾ ഇരിക്കുന്നതിനാൽ അവന് കാൽ നിവർത്താൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല…

"ഇന്ന് സമാധാനമായി കിടക്കാമല്ലോ…… "

അവൾ അവനരുകിലേക്ക് ചെരിഞ്ഞു …

"ആനയെ പേടിക്കണ്ട… പുലിക്ക് മരം കയറാനറിയാം… "

അവൻ പറഞ്ഞു……

" നീ വെറുതെ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാതെ .. നിന്റെ കരിനാക്കു വളച്ചു പറഞ്ഞിട്ടാ ഈ കാട്ടിൽ കിടക്കേണ്ടി വന്നത്…… "

" പിന്നേ… ഞാൻ കരിനാക്കു വളച്ചിടാണല്ലോ അവരു പിടിക്കാൻ വന്നത്.."

അവനോട് പറഞ്ഞു ജയിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ലെന്നറിയാവുന്ന അഭിരാമി പിന്നീട്മൗനം പാലിച്ചു..

കുറച്ചു നേരം കൂട്ടി കടന്നുപോയി…

"അജൂട്ടാ.."

അവൾ പതിയെ വിളിച്ചു……

" ഉം… "

അവൻ മൂളി… ….

"നീയിതാരോടും പറയരുത് ട്ടോ… "

"എന്ത്… ….?"

ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞാണ് മറുപടി വന്നത്……

" ഞാൻ… പാന്റ്.."

"ഉം .."

" പറയൂല്ലല്ലോ… …. "

അവൾ വിശ്വാസം വരാതെ ഒന്നുകൂടി ചോദിച്ചു…

" പറയും… ഇവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടാൽ ആദ്യം പോയി ഈ കാര്യം പേപ്പറിൽ കൊടുക്കണം… "

അവൻ ശുണ്ഠിയെടുത്തു……

അവൾ പിണങ്ങി, മരത്തിലേക്ക് ചേർന്നു കിടന്നു..

തണുപ്പ് കയറിത്തുടങ്ങി……

അവനും മരത്തിനും ഇടയിലായിരുന്നു