0%

Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]

ആണെങ്കിൽ ബാംഗ്ലൂർ നിന്നാൽപ്പോരായിരുന്നോ..?"

അഭിരാമി ഒന്നും പറയാതെ അവന്റെ ചുമലിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു .

"ഇനി പറ എനിക്ക് സ്നേഹമുണ്ടോ… ?"

" എനിക്ക് നിന്റെ ചില സമയത്തെ ദേഷ്യമാ പിടിക്കാത്തത്… "

അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിടർന്നു…

"ആ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഇവിടെ വരെ എത്തി എന്ന് കരുതിക്കോ… "

തന്നെ നടത്തിക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ മനപ്പൂർവ്വം ദേഷ്യം നടിച്ചതാകാമെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി….

" അമ്മയ്ക്കാരാ ഉള്ളത്…… ?"

അവൾ സംശയത്തോടെ തല മുകളിലേക്ക് ചെരിച്ചു……

" നീ… "

" എനിക്കാരാ ഉള്ളത്…?"

" ഞാൻ… "

" അപ്പോഴെന്തിനാ പിണങ്ങുന്നത്…… ?"

" വെറുതെ… …. അല്ലേ… "

" അല്ല… സ്നേഹം കൊണ്ട്… "

അഭിരാമി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കി ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു……

"അമ്മയെന്റെ കാമുകിയല്ലേ… ?"

അജയ് അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മിഴികളടച്ചു.

ഒരു പുഞ്ചിരി അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞത് നേർത്ത നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവൻ കണ്ടു…

അജയ് മുഖം കുനിച്ച് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു…

"അമ്മക്കാമുകി……. "

"പോടാ… …. അമ്മയെ ആണോ കാമുകിയാക്കുന്നത്… ?"

അവൾ എടുത്തണിഞ്ഞ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു……

"അപ്പോൾ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതോ പ്രേമിച്ചോളാൻ… "

" അതപ്പോഴൊരു രസം… "

അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"ഓഹോ… "

നിരാശ ഭാവിച്ച് അവൻ മരത്തിലേക്ക് തന്നെ ചാരി…

"ആ കാലാവസ്ഥയും പ്രകൃതി രമണീയതയും കാമുകീകാമുകൻമാരെയുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനങ്ങു പറഞ്ഞു പോയതല്ലേ … "

അവൾ പറഞ്ഞു……

അജയ് അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല…….

"നീ

💬 Comments

View all comments