Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 5 [കബനീനാഥ്]

തണുപ്പ് കൂടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു..

നേരം ഒന്ന് വെളുത്തിരുന്നെങ്കിൽ… ….!

നേരം പുലരാനായി ഇത്രത്തോളം ആത്മാർത്ഥതയോടെ ഇരുവരും ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല…

"അമ്മാ………. "

അജയ് പതുക്കെ വിളിച്ചു ..

"ഉം……" അവൾ വിളി കേട്ടു…

വീണ്ടും കുറച്ചു നിമിഷത്തെ നിശബ്ത …

ഇരുവർക്കും കാര്യങ്ങൾ അറിയാമായിരുന്നു… അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഒരക്ഷരം ആരും അതിനേക്കുറിച്ച് ഉരിയാടിയില്ല…

കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ നേരം പുലരുമെന്നും പുറത്തിറങ്ങി രക്ഷപ്പെടാമെന്നുമുള്ള പ്രത്യാശ അവരുടെയുള്ളിൽ തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു…

തണുപ്പ് അസഹനീയമായിത്തുടങ്ങി…

തൊപ്പി മറയ്ക്കാത്ത തലയുടെ ഭാഗങ്ങളും വസ്ത്രം മറയ്ക്കാത്ത ഭാഗങ്ങളും സൂചികൊണ്ട് കുത്തുന്നതു പോലെ ഇരുവർക്കും അനുഭവേദ്യമായിത്തുടങ്ങി…

അഭിരാമി മടിയിലുള്ള ഇരിപ്പ് ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി ഇരുന്നു കൊണ്ട് അവനെ ശക്തമായി പുണർന്നു…

അവളുടെ സ്വെറ്ററിന്റെ മുകളിലേക്ക് , മാറിലേക്ക് മുഖമണച്ച് അജയ് അമ്മയേയും പുണർന്നു …

ചീവീടുകളുടെയും രാപ്പക്ഷികളുടെയും ചിലപ്പ് മാത്രം നിശബ്ദതയെ ഭജ്ഞിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…

അതേയിരുപ്പിൽ വീണ്ടും സമയം കുറേ കടന്നുപോയി……

വനത്തിനുള്ളിലെ തണുപ്പ് അസഹനീയമായിരുന്നു…

അതിനനുസരിച്ച് ഇരുവരുടെയും പുണരലിന്റെ ശക്തി കൂടിക്കൂടി വന്നു……

മഞ്ഞു വീഴ്ച കൂട്ടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ അജയ്, ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ ഷാൾ തപ്പിയെടുത്ത് ഇരുവരുടെയും തലയ്ക്കു മുകളിലിട്ടു മൂടി…

ശേഷം അവളെയും കൂട്ടിപ്പിടിച്ച്, മരത്തിന്റെ തായ്ത്തടിയിലേക്ക് പുറം ചാരി……

അവർ ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങളോ, ഷാളോ ആ തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷ നേടാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നവ അല്ലായിരുന്നു..

അഭിരാമിയുടെ പല്ലുകൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു തുടങ്ങി ..

"അമ്മാ… "

അവനും വിറച്ചു കൊണ്ട് വിളിച്ചു……

അഭിരാമി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമൊന്ന് ഉരച്ചതല്ലാതെ സംസാരിച്ചില്ല……

തണുപ്പടിച്ചു മരവിച്ചു തുടങ്ങിയ ഇരുകൈകളും അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ഇരുവശങ്ങളിലേക്കുമായി അവൻ ചേർത്തു ..

ശേഷം അവളുടെ സ്വെറ്ററിന്റെയും ടോപ്പിന്റെയും ഇടയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് നിരക്കിക്കയറ്റി……

വലതു കൈ അവളുടെ ടോപ്പിനുള്ളിലൂടെയാണ് കയറിയത്……

നഗ്നമായ ഇടുപ്പിൽ അവന്റെ തണുത്ത വിരലുകൾ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ അഭിരാമി , കുളിരുകോരി വിറ കൊണ്ടു…

കൈയുടെ മരവിപ്പ് മാറാനെന്ന വണ്ണം അവളുടെ ഇടുപ്പിലും പുറംഭാഗത്തും അവൻ കൈ ഉരച്ചു തുടങ്ങി……

കുറച്ചു സമയം കൊണ്ട് അവന്റെ വിരലുകൾ പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലേക്കെത്തി..

അതറിഞ്ഞു കൊണ്ടാകണം, അഭിരാമിയും അവന്റെ ടീ