Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 6 [കബനീനാഥ്]

ഉള്ളാലെ ചിരിച്ചു……

*****  ******   ******   ******

ഒരു കടവാവൽ ചെവിക്കരികിലൂടെ പാഞ്ഞു പോയപ്പോൾ അഭിരാമി അജയ് നോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നു …

ശ്വാസമെടുക്കാൻ മറന്ന്,  അവൾ അവന്റെ പുറത്ത് കൈകൾ ചുറ്റി…

അജയ് വലം കൈ എടുത്ത് അവളുടെ വായ പൊത്തി……

വന്യതയിൽ ഇരുട്ടിന്റെ ശില ഒന്നിളകി……

പാളി വീണ നിലാവെളിച്ചത്തിന്റെ ഒളിയിൽ മസ്തകം കുടഞ്ഞ ആനയുടെ കൊമ്പ്  കണ്ട് അജയ് ഉമിനീരിറക്കി…

ഒറ്റയാൻ …….....!

അവന്റെ അന്തരംഗം മുരണ്ടു…

കാറ്റിൽ ടാർപ്പായയും വിറകൊണ്ടു നിന്നു…

തന്നെ ചുറ്റിയ അമ്മയുടെ കൈകൾ പേടികൊണ്ട് വിറക്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു..

തന്റെ അവസ്ഥയും മറിച്ചല്ലായെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു…

അന്ധകാരക്കൂട് അടിവച്ച് അടുക്കുന്നത് തങ്ങളിരിക്കുന്ന മരത്തിനു നേർക്കാണെന്നറിഞ്ഞ് അജയ് അഭിരാമിയേയും കൊണ്ട് പലകത്തട്ടിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു…

കൊടും കാട്ടിൽ എല്ലാം അസ്തമിക്കുകയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഇരുവരെയും തകർത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു …

ആനച്ചൂരിന്റെ അസഹ്യത മൂക്കു തുളച്ചു തുടങ്ങി…

അഭിരാമിയുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി അവന്റെ കവിളിലേക്കിറ്റു…

sയർ പഞ്ചറായതു പോലെ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു… ….

കൊമ്പൻ അപരിചിതമായ ഗന്ധം വലിച്ചെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു……

മരത്തിനു മുകളിലിരുന്ന കടവാവലുകൾ അവരുടെ തലയ്ക്കു മുകളിലൂടെ , അടുത്ത സ്ഥലം തേടിപ്പറന്നു…

മുക്രയിടുന്നതു പോലെ ഒരു ശബ്ദം പലകത്തട്ടിനു കീഴെ നിന്ന് ഇരുവരും കേട്ടു……

ആന താഴെയുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ സർവ്വാംഗം തളർന്ന്, മരണം മുന്നിൽക്കണ്ട് ഇരുവരും മിഴികൾ ഇറുക്കിയടച്ചു…

മരം ഒന്ന് കുലുങ്ങി…

പലകത്തട്ട് നിലവിളിച്ചു……

ചിതലെടുത്ത് , ചെതുക്കു പിടിച്ച പലകക്കഷ്ണങ്ങൾ താഴേക്കടർന്നു വീണു…

ഒരു ചിന്നം വിളി ഉയർന്നു……

നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് അത് കാനനമാകെ മുഴങ്ങി…

"അ.. ജൂ…ട്ടാ…