Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 6 [കബനീനാഥ്]

നമ്മളാണ്…… അല്ലെങ്കിൽ… …. "

" അറിയാം അമ്മാ… ആം റിയലി സോറി.."

അവൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനു മുൻപേ അവൻ ഇടയിൽക്കയറി പറഞ്ഞു………

"അജൂ……....."

"ഉം……… "

അവൻ വിളി കേട്ടു..

"നിന്റെ മൗനം എനിക്കു സങ്കടമാണ് ട്ടോ… "

അവൻ കയ്യെടുത്ത് , അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു…

മൗനം……….!

അത് സങ്കടകരമാണ്…… വല്ലാത്തൊരു വിഷമാവസ്ഥയാണത്……

തങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവരുടെ , സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ , പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ മൗനം നമുക്കുണ്ടാക്കുന്ന അസഹ്യത പറഞ്ഞറിയിക്കാവുന്നതല്ല……

നേരം പുലർന്നു തുടങ്ങി…

കിളി കൂജനങ്ങൾ ചെവിയിലേക്കലച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഇരുവരും മിഴികൾ തുറന്നത്……….

വനഭൂമിയിലെ രണ്ടാമത്തെ പ്രഭാതം അവർ കണി കണ്ടു…

"അമ്മാ………. എഴുന്നേൽക്ക്.."

അജയ് അവളുടെയരികിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു……

ശരീരം വലിച്ചുയർത്തിയാണ് അവൾ എഴുന്നേറ്റത്…

അമ്മ ക്ഷീണിതയാണെന്ന്  ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ അവന് മനസ്സിലായി ..

പ്രത്യേകിച്ചു പ്രഭാത കൃത്യങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ അജയ് ബാഗെടുത്ത് ചുമലിൽ തൂക്കി…

കയർ ഗോവണി കെട്ടഴിച്ച് അവൻ താഴേക്ക് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ഇട്ടു..

" ഇറങ്ങ്… "

അവൻ പറഞ്ഞു.

"നീയാദ്യം ഇറങ്ങ്… "

അജയ് അവളെ ഒന്നു നോക്കിയ ശേഷം പിൻതിരിഞ്ഞ് ഗോവണി ഇറങ്ങിത്തുടങ്ങി..

നാലഞ്ചു സ്റ്റെപ്പുകൾ കഴിഞ്ഞതും അവൾ മുകളിൽ നിന്നും വിളിച്ചു……

"നിക്ക്… ഞാനും കൂടെ ഇറങ്ങട്ടെ … "

അവളും പിൻ തിരിഞ്ഞ് ഇറങ്ങുവാൻ ശ്രമിച്ചത് ഫലവത്തായില്ല…

പേടി കാരണം അവൾ പലകത്തട്ടിലിരുന്ന് കണ്ണടച്ചവനെ വിളിച്ചു…

അജയ് സ്റ്റെപ്പുകൾ തിരികെ കയറിച്ചെന്നു.

അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് ആദ്യത്തെ പടിയിറക്കി……

കയർ ഗോവണി അഭിരാമിയോടൊപ്പം ഇളകിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

ഭഗീരഥപ്രയത്നം നടത്തിയാണ് അജയ് അവളെ താഴെയിറക്കിയത്.

താഴെ മരത്തിനു ചുവട്ടിൽ